ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ…
Η ΓΚΡΕΪΣ ΣΚΕΦΤΗΚΕ πως ο μόνος τρόπος για να τερματιστεί ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ ήταν να χορηγήσει LSD στον ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΝΙΞΟΝ και το επιχείρησε! Πώς; Διάβασε για να μάθεις…
ΤΟ 1970, Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ του ψυχεδελικού ροκ και του LSD έλαβε, εν αγνοία της κυβέρνησης Νίξον, μια πρόσκληση για ένα tea party στον ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ.
Η ΓΚΡΕΪΣ ΣΛΙΚ είχε αποφοιτήσει από το Κολέγιο Φιντς στη Νέα Υόρκη. Μια άλλη απόφοιτος του Φιντς ήταν η ΤΡΙΣΙΑ ΝΙΞΟΝ, της οποίας ο πατέρας είχε πρόσφατα αναλάβει καθήκοντα. Προσκλήσεις στάλθηκαν σε όλους τους αποφοίτους του Φιντς, για ένα… reunion στον Λευκό Οίκο.
ΕΦΕΡΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ στο πάρτι ως καβαλιέρο της τον πιο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ΧΙΠΗ της δεκαετίας του ’60, τον ΑΜΠΙ ΧΟΦΜΑΝ, και μπόλικο LSD για να το βάλει στο… τσάι του μπαμπά Νίξον.
Ο ΑΜΠΙ ΧΟΦΜΑΝ ήταν ριζοσπάστης ακτιβιστής, συνιδρυτής των Yippies, ενός κινήματος που συνδύαζε τη χίπικη κουλτούρα με την πολιτική διαμαρτυρία, συχνά μέσω θεατρικών και ανατρεπτικών ενεργειών, γνωστός για την αντίθεσή του στον πόλεμο του Βιετνάμ και τη συμμετοχή του στη «ΔΙΚΗ ΤΩΝ 8 ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ».
ΟΙ 8 ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ συνελήφθηκαν τον Σεπτέμβρη του 1968, στο Σικάγο. Στόχος της πολιτικής κίνησής τους ήταν να προσελκύσει τους χίπηδες και τους δυσαρεστημένους φοιτητές, οργανώνοντας ένα «φεστιβάλ της ζωής» στο πάρκο Λίνκολν της πόλης. Το σκεπτικό τους ήταν ότι με το φεστιβάλ θα διακήρυτταν την κατάφαση στη ζωή και τις αξίες της νεανικής κουλτούρας που δεν είχε σχέση με τον πόλεμο. Η δίκη τους που ακολούθησε ένα χρόνο αργότερα εξελίχθηκε σε μετωπική σύγκρουση, χωρίζοντας στα δύο ένα ολόκληρο έθνος. Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου…
«ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΑΜΠΙ και έμεινα ορφανός από την Αμερική». Η δίκη των Yippies στο Σικάγο έμεινε ιστορική. Εμφανίστηκαν ντυμένοι ΜΕ ΤΗΝ ΤΗΒΕΝΝΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ για να τους χλευάσουν. Κατηγορήθηκαν για συνωμοσία επειδή διοργάνωσαν αντιπολεμικό φεστιβάλ…
ΘΑ ΕΙΧΕ ΜΠΟΛΙΚΟ LSD το τσαγάκι του προέδρου, όμως, ΕΝΑΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ αναγνώρισε τον Χόφμαν και αρνήθηκε την είσοδο στο ζευγάρι.
Η ΓΚΡΕΪΣ ΣΛΙΚ, γεννημένη στις 30 Οκτωβρίου 1939, τραγουδοποιός και πρώην μοντέλο, έγινε ευρέως γνωστή για τον ρόλο της στην εκρηκτική ψυχεδελική ροκ σκηνή του Σαν Φρανσίσκο στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Η μουσική της καριέρα διήρκεσε τέσσερις δεκαετίες. Έπαιξε με τoυς Great Society, Jefferson Airplane, Jefferson Starship και Starship, ενώ σποραδικά έκανε και σόλο καριέρα. Η φωνή της ακούγεται σε πολλά γνωστά τραγούδια, όπως τα «Somebody to love», «White rabbit», «We built this city» και «Nothing’s gonna stop us now».
ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ LSD αγκάλιασε όλες τις υπερβολές μιας ζωής επικεντρωμένης στο ΣΕΞ, στα ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ και στο ΡΟΚ ΕΝ ΡΟΛ.
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΕΞ, τα… τρόπαια της Γκρέις περιλαμβάνουν όλους τους Jefferson Airplane (εκτός από τον Marty Balin), αλλά και πολλούς ροκ σταρ της δεκαετίας του ’60, ανάμεσα στους οποίους ο Ντέιβιντ Κρόσμπι και ο Τζιμ Μόρισον.
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΟΥΣΙΕΣ, η Γκρέις Σλικ δεν ήταν μόνο η βασίλισσα του acid, αφού πολύ λίγοι άντρες μπορούσαν να συμβαδίσουν με το πόσο έπινε. Έκανε χρήση κάθε ναρκωτικού των δεκαετιών του ’60 και του ’70, με εξαίρεση την ηρωίνη. Η απόφασή της να απέχει από αυτό το ναρκωτικό ήταν που την κράτησε μακριά από τη λίστα των θυμάτων.
«ΓΕΙΑ ΣΑΣ, ΑΝΟΗΤΟΙ! Έχετε έναν Ρέμπραντ στον τοίχο και μια Rolls στο γκαράζ, αλλά ο γέρος σας ΔΕΝ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΜΙΑ ΚΛΕΙΤΟΡΙΔΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΟΜΟΛΟΓΟ ακόμα κι αν είχατε τα κότσια να του δείξετε το μ@υνί σας εξαρχής». Λόγια της Γκρέις Σλικ μιλώντας σε ένα κοινό πλούσιων θαμώνων στο Μουσείο Τέχνης Whitney…
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ της Γκρέις Σλικ αφορούν σε πλημμελήματα μέθης και διατάραξης της τάξης. Βασικά, όταν η Γκρέις μεθούσε και έβλεπε αστυνομικούς, άρχιζε να τους δελεάζει. Μπορεί να ήταν σε ένα πάρτι, σε μια συναυλία ή στο λόμπι ξενοδοχείου. Το έκανε αρκετές φορές από τη σκηνή. Αν δεν υπήρχε διαθέσιμο μικρόφωνο, εκφωνούσε έναν από τους εμβληματικούς χαιρετισμούς της με το ένα δάχτυλο. Το να πούμε ότι η Γκρέις Σλικ είχε πρόβλημα με την εξουσία θα ήταν υποτίμηση για αυτήν. Είχε περισσότερα κότσια από τους περισσότερους ριζοσπάστες της δεκαετίας του ’60…
Η στιγμή της σύλληψης του Άμπι Χόφμαν, τον Σεπτέμβριο του 1968
Αφίσα συμπαράστασης στους κατηγορούμενους
ΠΡΩΤΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ στο γκέτο του Σικάγου, μετά η απόφαση του Λίντον Τζόνσον να μη θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος και ύστερα οι δολοφονίες του αιδεσιμότατου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και του Ρόμπερτ Κένεντι.
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ YIPPIES να φέρουν στο Σικάγο τις μεγαλύτερες ροκ μπάντες και χιλιάδες νέους τορπιλίζονται από τις αρχές, οι οποίες με κυνισμό δηλώνουν ότι θα αιματοκυλήσουν τη συγκέντρωση. Πολλοί καλλιτέχνες ακυρώνουν τη συμμετοχή τους σε αυτό που θα γινόταν το «Γούντστοκ» του Σικάγου, έπειτα από συνεχείς απειλές και υπό τον φόβο βίαιων επεισοδίων.
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΛΕΝ ΓΚΙΝΣΜΠΕΡΓΚ, ο φολκ τραγουδιστής ΦΙΛ ΟΟΥΚΣ και η πανκ-γκαράζ μπάντα των MC5 είναι οι μόνοι που δέχονται τελικά να παίξουν στο εναλλακτικό φεστιβάλ των Yippies στο πάρκο Λίνκολν.
ΟΙ ΑΓΡΙΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ στη διάρκεια του φεστιβάλ κάνουν τον γύρο του κόσμου, αφήνοντας άφωνους τους Αμερικανούς μπροστά στις οθόνες τους. Η αστυνομία κακοποιεί διαδηλωτές, περαστικούς, δημοσιογράφους, οτιδήποτε κινείται. Τα χημικά πέφτουν βροχή. Αίμα και δεκάδες τραυματίες, ακόμα και παιδιά.
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΗΛΕΘΕΑΤΕΣ ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΝ μπροστά στη θέα των νεαρών Αμερικανών που ξυλοκοπούνται με τα κλομπ, που δεν μπορούν να αναπνεύσουν από τα χημικά αέρια, ενώ διαδηλώνουν για την ειρήνη.
Ο Άμπι Χόφμαν με την Τζέιν Φόντα
Οι πέντε από τους «8 του Σικάγου». Μπροστά από αριστερά, Ρένι Ντέιβις, Τζέρι Ρούμπιν και Άμπι Χόφμαν. Πίσω από αριστερά, Λι Βάινερ, Μπομπ Λαμπ (μη κατηγορούμενος) και Τομ Χέιντεν
ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ, ακόμα και ένα μέλος του βρετανικού Κοινοβουλίου, θα έρθουν να καταθέσουν στη δίκη. Ο διάδοχος του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο αιδεσιμότατος Ραλφ Αμπερνάθι και ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Ράμσεϊ Κλαρκ, θα κληθούν επίσης, αλλά ο δικαστής θα αρνηθεί να ακούσει την κατάθεσή τους. Ο Άλεν Γκίνσμπεργκ θα σταθεί μπροστά στην έδρα και θα απαγγείλει εκεί τους στίχους του πρώτου μεγάλου ποιήματός του, του «Howl» (Ουρλιαχτό):
«Μολώχ! Μολώχ! Εφιαλτικέ Μολώχ!
Μολώχ, με καρδιά από πέτρα!
Μολώχ, ο αδέκαστος δικαστής των ανθρώπων!
Μολώχ, η ανθρώπινη φυλακή, νεκροκεφαλή και συμβούλιο πόνων!
Μολώχ, υποκινητή της κρίσης! Μολώχ πελώρια πέτρα του πολέμου!
Μολώχ, κυβέρνηση σαστισμένη!»
Ο Άμπι Χόφμαν με τον συγκατηγορούμενό του, Μπόμπι Σιλ, τον επονομαζόμενο «Μαύρο Πάνθηρα»
Ο Άμπι Χόφμαν με τον Τζον Λένον
ΣΤΙΣ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1970 και οι 8 κατηγορούμενοι απαλλάσσονται από την κατηγορία της συνωμοσίας. Πέντε από τους επτά κατηγορούμενους, μέσα σε αυτούς και ο Άμπι Χόφμαν, κηρύσσονται ένοχοι από τους ενόρκους για την κατηγορία της εξέγερσης. Η ποινή ορίζεται στα 5 χρόνια φυλάκισης και στα 5.000 δολάρια πρόστιμο για τον καθένα.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ αλλά και οι συνήγοροί τους καταδικάζονται με διάφορες ποινές φυλάκισης για προσβολή του δικαστηρίου. Μόλις ακούγεται το σφυρί πάνω στην έδρα, ο Χόφμαν συστήνει στον δικαστή να πάρει LSD και προσφέρεται να τον φέρει σε επαφή με την «άκρη» του στη Φλόριντα!
ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΘΑ ΑΚΥΡΩΘΟΥΝ τελικά από το Εφετείο, στις 21 Νοεμβρίου του 1972.
