Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 υποτίθεται ότι θα είναι η απόλυτη γιορτή του ποδοσφαίρου. Ωστόσο, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται δείχνει κάτι διαφορετικό: ένα τουρνουά όπου πριν καν φτάσεις στο γήπεδο, καλείσαι να πληρώσεις… εισιτήριο εισόδου στη χώρα.
Με εγγυήσεις που κυμαίνονται από 4.500 έως και 14.000 ευρώ ανά άτομο, οι ΗΠΑ φαίνεται να μετατρέπουν τη βίζα σε ένα ιδιότυπο οικονομικό φίλτρο. Και αν αυτό ισχύει για τους φιλάθλους, γίνεται ακόμη πιο οξύ όταν επεκτείνεται –έστω και έμμεσα– και σε ομάδες ή αποστολές.
Το μήνυμα είναι σαφές: το ποδόσφαιρο μπορεί να είναι παγκόσμιο, αλλά η πρόσβαση σε αυτό κοστίζει. Πολύ. Μια τετραμελής οικογένεια μπορεί να χρειαστεί έως και 50.000 ευρώ μόνο για να περάσει τα σύνορα, πριν καν αγοράσει εισιτήρια ή κλείσει ταξίδι.
Κάπου εδώ, η έννοια της «γιορτής των λαών» αρχίζει να ξεθωριάζει. Γιατί όταν το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στον κόσμο μετατρέπεται σε οικονομικό προνόμιο, τότε δεν μιλάμε απλώς για ασφάλεια ή κανονισμούς – αλλά για μια εμπορευματοποίηση που αγγίζει τα όρια της αισχροκέρδειας.
Οι ΗΠΑ επικαλούνται λόγους ελέγχου και προστασίας. Όμως το timing και το ύψος των ποσών γεννούν εύλογα ερωτήματα: πρόκειται μόνο για μέτρο ασφαλείας ή για μια ακόμη ευκαιρία να «κεφαλαιοποιηθεί» η παγκόσμια απήχηση του Μουντιάλ;
Σε κάθε περίπτωση, το ποδόσφαιρο κινδυνεύει να γίνει απλώς το μέσο. Και το πραγματικό παιχνίδι να παίζεται… εκτός γηπέδου, εκεί όπου το πάθος των φιλάθλων συναντά το κόστος των 14.000 ευρώ.
