ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ακόμα και το άσμα «ΚΙΝΗΣΕ Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ για νερό κρύο να φέρει» να είναι ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟ;
ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΛΕΣ! Στανταράκι!
ΘΑ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΑ ευθέως ΑΝΑΡΧΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ, διά να μην είπω, μικρέ μου Άδωνη, εντελώς ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΛΗΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΤΙΚΟ (και βάλε, μεγάλε!).
ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΔΙΟΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ «και ντρούγκου ντρούγκου, ντρούγκου ντρουγκ (ή ντρουν) τα βραχιόλια της βροντούν».
ΤΟ ΕΥΘΥΜΟΤΡΑΓΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ θα θυμίζει για πάντα τους 26 ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΕΞΟΡΙΣΤΟΥΣ που πνίγηκαν ΣΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ «ΧΕΙΜΑΡΡΑ», στον Ευβοϊκό, επειδή οι χωροφύλακες αγνόησαν τη διαταγή του καπετάνιου και δεν τους βγάλανε τις χειροπέδες.
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΡΑΧΙΟΛΙΑ της Γερακίνας, «ντρούγκου ντρουγκ» έκαναν και τα «βραχιόλια» των χειροπέδων, ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΜΕΤΑΓΩΓΑΣ εις τους «σύγχρονους Παρθενώνες» που έχτιζε το… έθνος ΣΤΑ ΞΕΡΟΝΗΣΙΑ.
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ δεν έχαναν το θάρρος τους και τραγουδούσαν τη «Γερακίνα» και ακριβώς στο «ντρούγκου ντρουγκ» ΣΗΚΩΝΑΝ ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ και τα κουνούσαν, για να ακουστούν τα «ντρούγκου ντρουγκ» ΤΩΝ ΧΕΙΡΟΠΕΔΩΝ ΤΟΥΣ.
ΣΤΙΣ 19 ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 1947 έγινε η μεγαλύτερη ΝΑΥΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ στη χώρα, ο λεγόμενος και «Ελληνικός Τιτανικός», ο οποίος προκάλεσε και τις πιο προχώ ιστορίες συνωμοσίας.
ΤΟ «ΧΕΙΜΑΡΡΑ», που μετέφερε 620 επιβάτες από τη Θεσσαλονίκη προς τον Πειραιά (με τελικό προορισμό και ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΟΠΟ ΕΞΟΡΙΑΣ), ναυάγησε στον Νότιο Ευβοϊκό, κοντά στις νήσους Στύρα (ύφαλος «Μαντήλι») και ΠΝΙΓΗΚΑΝ 374 ΕΠΙΒΑΤΕΣ, ανάμεσά τους στρατιώτες, αλλά και 36 ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ, κυρίως Κομμουνιστές.
ΛΕΝΕ ΠΩΣ Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ απαίτησε να τους βγάλουν τις χειροπέδες και είναι προς τιμήν του αυτό, αλλά ήταν αργά. ΜΟΝΟ 10 ΔΙΑΣΩΘΗΚΑΝ.
ΟΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ τους άφηναν να το τραγουδούν, αφού δεν έβρισκαν μέχρι τότε στους στίχους του τίποτα το «ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΝ».
ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΣΑΝ, ΟΜΩΣ, στον καπετάνιο την ώρα της μεγάλης φουρτούνας, όπως επιτάσσει το ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ (μέχρι και γάμο έχει δικαίωμα να τελέσει ο καπετάνιος, όταν το καράβι του αναμετριέται με πάνω από 8 μποφόρ).
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ήταν πολύ δημοφιλές το τραγούδι στους ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, γιατί είχαν ταυτίσει τις χειροπέδες με τα βραχιόλια της Γερακίνας.
Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ ΗΤΑΝ ΥΠΑΡΚΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ, ήταν η Γερακίνη Ροκάνη. Γεννήθηκε το 1854 στη συνοικία Τσακαλάδες, στη ΝΙΓΡΙΤΑ ΣΕΡΡΩΝ. Μεγαλώνοντας έγινε ιδιαίτερα αγαπητή από τους συντοπίτες της, χάρη στον ευγενικό και καλοσυνάτο χαρακτήρα της.
ΗΤΑΝ ΞΑΚΟΥΣΤΗ για την ομορφιά της, με αποτέλεσμα να θέλουν να την κάνουν γυναίκα τους πολλοί νέοι του χωριού. Όμως, Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΔΟΣΜΕΝΗ στον Τριαντάφυλλο Γκοστίνο, που και εκείνος είχε τα ίδια συναισθήματα με εκείνη.
Η ΜΟΙΡΑ ΕΠΑΙΞΕ ΑΣΧΗΜΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ και στους δυο. Ένα μεσημέρι, όταν η Γερακίνα ήταν 16 χρονών, πήγε να πάρει νερό από το πηγάδι της γειτονιάς. Έριξε τον κουβά μέσα, αλλά έχασε την ισορροπία της και ΕΠΕΣΕ ΣΤΟ ΠΗΓΑΔΙ και η ίδια.
ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΤΗΣ κινητοποίησαν τους γείτονές της που έτρεξαν να δουν τι συμβαίνει. Ανάμεσά τους και ο Τριαντάφυλλος, που έπεσε μέσα στο πηγάδι με σχοινί για να τη σώσει.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ, έπειτα από πολλή ώρα προσπαθειών, δεν τα κατάφερε και την έβγαλε από το πηγάδι νεκρή. Η παράδοση λέει ότι και ο Τριαντάφυλλος ΠΕΘΑΝΕ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ από τη θλίψη του.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΗ ΤΑΞΙΔΕΨΕ από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά μέσα στους αιώνες, ώσπου έγινε τραγούδι στα χείλη του λαού και άρχισε να τραγουδιέται και να χορεύεται σε όλη την Ελλάδα.
ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ μια τόσο τραγική ιστορία πίσω από αυτό το τραγούδι, ο ρυθμός του είναι ΕΥΘΥΜΟΣ και οι στίχοι του δεν αποκαλύπτουν το ΘΛΙΒΕΡΟ ΤΕΛΟΣ που είχε η Γερακίνα, παρά μόνο εξιστορούν το γεγονός και εκφράζουν την πρόθεση του νέου να την παντρευτεί αφού τη σώσει.
Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, παρόλο που το τραγούδι είναι παραδοσιακό, το κατοχύρωσε σαν δικό του. Στις 16.07.1948 κυκλοφόρησε με τις φωνές της ΔΑΝΑΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΥ και του ΤΩΝΗ ΜΑΡΟΥΔΑ.
ΩΣΤΟΣΟ, Η ΠΙΟ ΑΠΙΘΑΝΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ήταν αυτή του μέγιστου μουσικού και ακαδημαϊκού TED ALEVIZOS (Θεόδωρος Αλεβίζος, 1926-2009), του «πρωτοπόρου του acid» και σημαντικότερου ίσως Ελληνοαμερικανού folk τραγουδιστή, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πρώτη περίοδο της folk σκηνής της Νέας Αγγλίας (Boston/Harvard Square) στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Του ανθρώπου που στάθηκε δίπλα στην ΤΖΟΑΝ ΜΠΑΕΖ στα πρώτα χρόνια και έγινε ευρύτερα γνωστός για τη συνεργασία του στο ντεμπούτο άλμπουμ της, «Folksingers’ Round Harvard Square» (1959), που ηχογραφήθηκε σε ένα υπόγειο στη Βοστόνη. Ο σ. Alevizos συμμετέχει σε πολλά κομμάτια, ενώ η Μπαέζ τραγουδά σε έξι σόλο κομμάτια και σε αρκετά ντουέτα.
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ «ΓΕΡΑΚΙΝΑ» τραγούδησε τα ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ τραγούδια «Ανθισμένη αμυγδαλιά», «Μισιρλού» κ.ά. (τα επαναστατικά υπονοούμενα των οποίων θα αναλύσω σε επόμενο σημείωμα), κάνοντάς τα γνωστά στη folk σκηνή των ΗΠΑ, ηχογραφώντας το άλμπουμ «Songs of Greece» (1960-61) για την Tradition Records.
Ο Ελληνοαμερικανός Ted Alevizos, ο Bill Wood και η Joan Baez αποτελούσαν ένα basic folk τρίο της εποχής στο Αμέρικα
Το κουφάρι του «Χειμάρρα» βρίσκεται ακόμα στον βυθό του Ευβοϊκού. Περνάς από πάνω του όταν κάνεις το δρομολόγιο Αγία Μαρίνα – Νέα Στύρα με το φέριμποτ
Αν και η «Γερακίνα» είναι παραδοσιακό τραγούδι, ο Βασίλης Τσιτσάνης το κατοχύρωσε σαν δικό του
