«Απαιτείται ένα συνολικό και σταθερό πρόγραμμα συντήρησης και επισκευής των σχολικών μονάδων με ευθύνη του κράτους», επισημαίνει η αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων Αττικής, Ελίνα Χαιρικάκη, μιλώντας στην One Voice
Η ασφάλεια των σχολικών κτηρίων βρίσκεται ξανά στο κέντρο του ενδιαφέροντος, καθώς τα περιστατικά φθορών τους και κατάρρευσης τμημάτων των ταβανιών τους πληθαίνουν, προκαλώντας έντονη ανησυχία στους γονείς τους και φέρνοντας στο προσκήνιο τα χρόνια προβλήματα της συντήρησης και της χρηματοδότησής τους.
Το ένα μετά το άλλο έρχονται στη δημοσιότητα περιστατικά πτώσης σοβάδων και κατάρρευσης τμημάτων ταβανιών σε σχολεία, τα οποία θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών. Μόνο κατά τη φετινή σχολική χρονιά έχουν αναφερθεί πολλαπλά σοβαρά περιστατικά, καθώς και τραυματισμοί μαθητών.
Περιστατικά έχουν καταγραφεί σε Παλαιό Φάληρο, Πόρτο Ράφτη και Γαλάτσι, με πιο πρόσφατο αυτό στο 16ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, όπου κατέρρευσε τμήμα της οροφής στις τουαλέτες. Τη στιγμή του συμβάντος δεν βρίσκονταν μαθητές στον χώρο, γεγονός που απέτρεψε πιθανούς τραυματισμούς. Ωστόσο, το περιστατικό αναδεικνύει εκ νέου τα σοβαρά προβλήματα που εξακολουθούν να υφίστανται στις σχολικές υποδομές.
Μιλώντας για την κατάσταση των σχολείων στην One Voice, η αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων Αττικής, Ελίνα Χαιρικάκη, επισημαίνει ότι «δεν υπάρχει ένα σταθερό και οργανωμένο σχέδιο καταγραφής και αντιμετώπισης των προβλημάτων κάθε σχολικής μονάδας, ούτε ένας θεσμοθετημένος μηχανισμός συνολικής συντήρησης και επισκευής». Όπως σημειώνει, «η ευθύνη συχνά μετακυλίεται στους συλλόγους γονέων, στους διευθυντές και στους συλλόγους διδασκόντων, οι οποίοι προσπαθούν να αναδείξουν τα προβλήματα και να πιέσουν τις τεχνικές υπηρεσίες των δήμων για παρεμβάσεις». Με δεδομένα τα περιορισμένα κονδύλια των δημοτικών προϋπολογισμών, η εικόνα που διαμορφώνεται, σύμφωνα με την ίδια, είναι ότι πολλά σχολεία παραμένουν με σοβαρά προβλήματα.
Τα υπάρχοντα κρατικά προγράμματα συντήρησης και αναβάθμισης σχολικών κτηρίων είναι περιορισμένα τόσο ως προς την κάλυψη όσο και ως προς το εύρος των παρεμβάσεών τους. Η κ. Χαιρικάκη αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το πρόγραμμα “Μαριέττα Γιαννάκου” αφορά σε περιορισμένο αριθμό σχολείων. Επιπλέον, τα διάφορα προγράμματα που υλοποιούνται, παλαιότερα το “Αντώνης Τρίτσης” και τώρα το “Μαριέττα Γιαννάκου”, αφορούν σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις και δεν εξετάζουν συνολικά τις ανάγκες κάθε σχολείου. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα “Μ. Γιαννάκου” επικεντρώνεται σε προαύλια, κοινόχρηστους χώρους και τουαλέτες, δηλαδή σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα».
Και συνεχίζει η κ. Χαιρικάκη: «Ωστόσο, ένα σχολείο μπορεί να έχει διαφορετικές ανάγκες, όπως προβλήματα μόνωσης ή άλλες τεχνικές ελλείψεις, οι οποίες, αν δεν προβλέπονται από το πρόγραμμα, δεν καλύπτονται. Αυτό αποτελεί βασικό πρόβλημα των υφιστάμενων παρεμβάσεων. Για τον λόγο αυτό, απαιτείται ένα συνολικό και σταθερό πρόγραμμα συντήρησης και επισκευής των σχολικών μονάδων, με ευθύνη του κράτους».
Αξίζει να αναφερθεί ότι από τα 26 σχολεία της Αθήνας που περιλαμβάνονταν στον αρχικό σχεδιασμό του προγράμματος «Μαρ. Γιαννάκου», τελικά εντάχθηκαν μόλις τα 13 στη λίστα υλοποίησης, δηλαδή το 50%.
Από την πλευρά του, ο Κώστας Δανιάς, από την Ομοσπονδία Γονέων που ασχολείται με τα σχολεία της Αθήνας, επισημαίνει στην One Voice ότι το 16ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, όπως και πολλά άλλα σχολεία, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υποδομών λόγω χρόνιας υποχρηματοδότησης και ανεπαρκούς συντήρησης. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε επικίνδυνες καταστάσεις για μαθητές και εκπαιδευτικούς και αναδεικνύει την ανάγκη για ουσιαστική αναβάθμιση των σχολικών εγκαταστάσεων. Συγκεκριμένα, ο κ. Δανιάς δηλώνει: «Υπάρχει γενικότερα σοβαρό πρόβλημα στο 16ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών. Αυτό συνδέεται με τη χρόνια υποχρηματοδότηση και την έλλειψη ουσιαστικής φροντίδας. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Από την αρχή της χρονιάς έχουν σημειωθεί και άλλα σοβαρά τέτοια περιστατικά σε σχολεία της χώρας. Ευτυχώς, σε πολλές περιπτώσεις αποφεύχθηκαν τραυματισμοί από τύχη». Και προσθέτει: «Το συγκεκριμένο σχολείο βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση. Υπάρχουν φθορές στους τοίχους λόγω υγρασίας, κατεστραμμένα σκαλοπάτια και προβληματικός προαύλιος χώρος».
Να σημειωθεί επίσης πως, σύμφωνα με Ενώσεις Γονέων και Κηδεμόνων από όλη τη χώρα, βασικό ζήτημα αποτελεί η παλαιότητα των σχολικών κτηρίων. Πολλά σχολεία είναι ιδιαίτερα παλιά, με αντισεισμικούς κανονισμούς που χρονολογούνται πριν από το 1980, παρότι οι κανονισμοί έχουν έκτοτε αναθεωρηθεί. Επιπλέον, αρκετές σχολικές μονάδες δεν διαθέτουν τα απαραίτητα πιστοποιητικά, όπως στατικής επάρκειας, πυρασφάλειας και ελέγχου ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων.
