Σε ένα πολιτικό περιβάλλον που οι αριθμοί αποκαλύπτουν σκληρές αλήθειες, ο Ντόναλντ Τραμπ βλέπει τη δημοφιλία του να υποχωρεί, ενώ οι αποφάσεις του για τη Μέση Ανατολή προκαλούν έντονες αντιδράσεις και αμφισβήτηση.
Σε μια εκδοχή της ζωής στην οποία οι πρωταγωνιστές θα έβρισκαν την έμπνευση και το κουράγιο να κοιτάξουν πιο μακριά απ’ όσα προβάλλονται μπροστά τους, ακόμα και οι αριθμοί θα είχαν τη γοητεία τους.
Ένας επιχειρηματίας όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, διανύοντας το διάστημα της διαδρομής που του αναλογούσε προκειμένου να πλησιάσει το πεπρωμένο που ονειρευόταν, έμαθε να ζει με τους αριθμούς. Να διαβάζει σωστά τους αριθμούς. Να καταλαβαίνει τους αριθμούς. Επειδή συνήθισε να κοιτάζει και να αναζητεί τις ερμηνείες και τις κρυμμένες αλήθειες ανάμεσα και πίσω από την αριθμητική απεικόνιση της πραγματικότητας.
Αυτή η αναγκαστική εξάσκηση ταλέντου διευκόλυνε απόλυτα τον μετέπειτα πολιτικό Ντόναλντ Τραμπ να προσεγγίζει με κυνική ψυχραιμία τα πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα που είχε κάθε φορά στα χέρια του, ώστε να τα αξιοποιεί προωθητικά, προς όφελος της αρμονικής εξυπηρέτησης των συμφερόντων του.
Σήμερα, στη σκιά του αχρείαστου και αδικαιολόγητου πολέμου με το Ιράν στον οποίο έσυρε τις Ηνωμένες Πολιτείες για το… χατίρι του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο σημερινός ένοικος του Λευκού Οίκου διαβάζει προσεκτικά τα αριθμητικά δεδομένα που έχει στα χέρια του. Και διαπιστώνει ότι αυτήν τη φορά οι αριθμοί δεν είναι με το μέρος του.
Οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν δραματικά την… αστοχία υλικού της απόφασης Τραμπ να ανοίξει το απαγορευμένο πολεμικό μέτωπο της Μέσης Ανατολής – και μάλιστα με το Ιράν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Η δημοφιλία του έχει υποχωρήσει και το ίδιο συμβαίνει και με την αποδοχή των πεπραγμένων της προεδρίας του από την πλειονότητα της αμερικανικής κοινωνίας. Οι Ρεπουμπλικάνοι οδηγούνται σε πολιτική… σφαγή στις ενδιάμεσες εκλογές για τα δύο Σώματα του Κογκρέσου, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, και η συντριπτική πλειονότητα, όχι μόνο συνολικά της αμερικανικής κοινωνίας αλλά και της στενής βάσης που τον υποστηρίζει με πάθος, αδυνατεί να «αγοράσει» επικοινωνιακά τη χρησιμότητα του πολέμου με το Ιράν.
Οι παραπάνω διαπιστώσεις έχουν οδυνηρό αποτέλεσμα για την ψυχολογία του Ντόναλντ Τραμπ. Και ως γνωστόν η ψυχολογία του καθορίζει ευρύτερα τη στάση του.
