Ένας νέος κύκλος δικαστικών εξελίξεων στην υπόθεση των Τεμπών αναδεικνύει, για μία ακόμη φορά, το χάσμα ανάμεσα στα αιτήματα των συγγενών των θυμάτων και στην επίσημη κρατική στάση.
Στον Άρειο Πάγο οι οικογένειες των θυμάτων κατέθεσαν παράσταση υποστήριξης κατηγορίας κατά του πρώην υπουργού Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή, ζητώντας την αναβάθμιση των κατηγοριών από πλημμέλημα σε κακούργημα.
Η νομική τους επιχειρηματολογία στηρίζεται στην άποψη ότι η πολιτική ηγεσία δεν μπορεί να εξαιρεθεί από τις ευθύνες για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων, τη στιγμή που άλλα πρόσωπα ήδη διώκονται για κακουργήματα.
Η παρουσία συγγενών, όπως του Άγγελου Μπόζου που ταξίδεψε από την Ελβετία, υπογραμμίζει τη συνεχιζόμενη κοινωνική ένταση και την αίσθηση ότι η Δικαιοσύνη κινείται με βραδείς και άνισους ρυθμούς.
Οι δηλώσεις συγγενών έξω από το δικαστήριο αποτυπώνουν την οργή και την αγανάκτησή τους, καθώς τονίζουν ότι ένας πολίτης θα αντιμετώπιζε βαριές ποινές για αντίστοιχη αμέλεια, ενώ στην πολιτική σφαίρα κυριαρχεί καθυστέρηση και ασυλία.
Η δικηγόρος των οικογενειών επισημαίνει ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία για κακουργηματική διερεύνηση, κάνοντας λόγο για ένα σύστημα που γνώριζε τις ελλείψεις ασφαλείας αλλά δεν αντέδρασε εγκαίρως.
Στον δημόσιο λόγο διατυπώνεται έντονη κριτική προς την κυβέρνηση και τη δικαστική λειτουργία, με αιχμή την αίσθηση ότι οι θεσμοί δεν αποδίδουν ευθύνες στο ύψος της τραγωδίας.
Οι συγγενείς δηλώνουν ότι ο αγώνας τους δεν είναι πολιτικός, αλλά ζήτημα δικαιοσύνης και πλήρους διερεύνησης, σε μια υπόθεση που παραμένει ανοιχτή και κοινωνικά φορτισμένη.
Η εικόνα που διαμορφώνεται δείχνει μια κυβέρνηση που προκλητικά δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη, αν και είναι 100% υπόλογη για ό,τι συνέβη, ενώ η εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη και στους θεσμούς δοκιμάζεται έντονα, καθώς η απόσταση ανάμεσα στην πολιτική ευθύνη και στη νομική απόδοση ευθυνών παραμένει εμφανής και βαθιά ανησυχητική. Η καθυστέρηση απονομής ευθυνών ενισχύει το αίσθημα ατιμωρησίας και κοινωνικής δυσπιστίας σε όλα τα επίπεδα του κράτους.
Non Paper
