ΟΧΙ, ΡΕ ΣΥ ΝΑΣΟ!
ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΗΜΟΥΝ όταν τον γνώρισα. Με έκανε πρώτη μούρη το 1986 στην εκπομπή «Τρεις στον αέρα», που ’βγαζε μαζί με τον Γιώργο Παπαδάκη και τη Σεμίνα Διγενή στην ΕΡΤ, προβάλλοντας το κίνημα της ελεύθερης ραδιοφωνίας, το οποίο ξεκίνησε απ’ τη Χαλκίδα, αψηφώντας τη δήλωση του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Μαρούδα (που ’χε τις πλάτες του Ανδρέα Παπανδρέου) ότι «ακόμη και δορυφορικά να εκπέμψουν, θα ρίξω τους δορυφόρους». Μας έβγαλαν σε μια βάρκα στα τρελά νερά του Ευρίπου, μαζί με τον Γιάννη Καλαϊτζόγλου, να πάμε κόντρα στο ρεύμα του κρατικού μονοπώλιου στα ΜΜΕ.
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΟΥΛΕΨΑΜΕ μαζί στο MEGA, όταν ήταν διευθυντής ο Νίκος Χατζηνικολάου. Εγώ έκανα τον τηλε-πειρατή, που είχα βρει ένα κόλπο, ένα υπερόπλο, που «χάκαρα» το κανάλι, έβγαινα μέσα απ’ τα «χιόνια», σαν παρεμβολή στην εκπομπή του και έλεγα τα δικά μου. Το αντεργκράουντ σόου το σκηνοθετούσε ο παμμέγιστος, αξιομακάριστος Τάσος Μπιρσίμ (ο οποίος με έβγαζε αίφνης ανάμεσα στους καλεσμένους να πίνω φραπέ στο πάτωμα ή να ορμάω απ’ το ταβάνι του στούντιο) και ήταν τόσο πετυχημένο σκηνοθετικά που ακόμη και κορυφαίοι σκηνοθέτες του τηλεφωνούσαν: «Ρε συ Τασούλη, αυτός ο Ρουμελιώτης έχει βρει έναν πομπό και έχει κάνει την εκπομπή του Νάσου κόλαση!».
Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ, Ο ΝΑΣΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, αυτό το παιδί απ’ το Αιγάλεω, ένας από τους τελευταίους μεγάλους της αληθινής δημοσιογραφίας, έφυγε σε ηλικία 75 χρονών. Ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών και εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Έθνος», «Καθημερινή» και «Ελεύθερος Τύπος» και στα περιοδικά «Ένα» και «Εικόνες». Στις 2 Φεβρουαρίου 1976 ξεκίνησε να παρουσιάζει στην ΕΡΤ την ενημερωτική εκπομπή «Κάθε μεσημέρι». Είχε εκλεγεί τρεις φορές βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο Υπόλοιπο Αττικής. Υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και εκπροσώπησε την Ένωση στη Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων.
