Στην Ούμπρια της κεντρικής Ιταλίας καλούνται να λύσουν τις (άφθονες) διαφορές τους τα πολιτικά κόμματα της χώρας, με το τεστ των τοπικών εκλογών της ερχόμενης Κυριακής στην συγκεκριμένη περιφέρεια να συνιστά την πρώτη δοκιμασία της «φρέσκιας» κυβέρνησης κεντροαριστεράς και πεντάστερων.
Ειδικά για τον ακροδεξιό Ματέο Σαλβίνι, της Λέγκας του Βορρά, δεν χωρά αμφιβολία ότι είναι η μεγάλη ευκαιρία να πάρει την εκδίκηση του, για το πώς βρέθηκε ξαφνικά εκτός εξουσίας, αλλά και δίχως να έχει διασφαλίσει τις πρόωρες εθνικές εκλογές που τόσο επιθυμούσε. Οι συνεχείς εμφανίσεις του και οι πύρινοι λόγοι του στην Ούμπρια δεν αφήνουν αμφιβολία για το πόσο θέλει να πάρει τη νίκη και για το λόγο αυτό δεν δίστασε να συνεργαστεί και με την παραδοσιακή Δεξιά του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Οι κοινές φιέστες του (πολιτικά… επτάψυχου) Καβαλιέρε με τους νεοφασίστες του Σαλβίνι προκάλεσαν ποικίλα αρνητικά σχόλια, εντός και εκτός της χώρας. Όμως, το πρόβλημα είναι ότι βρίσκουν ανταπόκριση στο απλό εκλογικό σώμα, το οποίο άλλωστε φαίνεται να έχει κουραστεί από την μακροχρόνια διοίκηση της περιοχής από την κεντροαριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος.
Έτσι σχεδόν μετά από πενήντα χρόνια κυριαρχίας της παραδοσιακής κεντροαριστεράς στην περιοχή, η δεξιά συμμαχία του Σαλβίνι φαίνεται να έχει πάρει κεφάλι και να οδεύει προς την πρωτιά. Η Λέγκα, μαζί με την Φόρτσα Ιτάλια και τους ακροδεξιούς Αδελφούς της Ιταλίας, στηρίζουν για το τιμόνι της περιφέρειας την Γερουσιαστή της Λέγκας Ντονατέλα Τεσέι.
Απέναντι τους βρίσκεται ο Βιντσέντσο Μπιανκόνι, της προοδευτικής συμμαχίας του Δημοκρατικού Κόμματος και των Πεντάστερων, οι οποίοι με τη συνεργασία αυτή σφράγισαν την συμμαχία τους στην κεντρική κυβέρνηση της Ρώμης. Άλλωστε, αμφότεροι κατάλαβαν γρήγορα ότι από μόνοι τους δεν είχαν ελπίδα να αντιμετωπίσουν την… λαίλαπα που ακούει στο όνομα Ματέο Σαλβίνι.
Επιπλέον με τη συνεργασία αυτή «τεστάρουν» τα νερά για την επίτευξη μιας ανάλογης, πιο δύσκολης, συνεργασίας τους στις επόμενες περιφερειακές εκλογές, τον Ιανουάριο, στην Εμίλια Ρομάνια, μια περιοχή με πολύ υψηλότερη πολιτική σημασία, πρώτον διότι μετρά τέσσερις φορές τον πληθυσμό της Ούμπρια και δεύτερον διότι θεωρείται η ιστορική βάση της ιταλικής κεντροαριστεράς. Άρα μια περιοχή που τόσο για πολιτικούς όσο και για ψυχολογικούς λόγους δεν πρέπει να «πέσει» στα νύχια του Σαλβίνι.
Αντιστοίχως και ο ίδιος ο Σαλβίνι, αν και επιθυμεί να ξεκινήσει την αντεπίθεση του από την Ούμπρια, έχει βάλει από τώρα –και δεν το κρύβει- στο στόχαστρο του την Εμίλια Ρομάνια. Αν και αυτό που επιθυμεί πάνω από όλα είναι ο μόλις ενός μηνός κυβερνητικός συνασπισμός Δημοκρατικών και Πεντάστερων να μην επιβιώσει και η χώρα να οδηγηθεί και πάλι σε πρόωρες εκλογές, τις οποίες ελπίζει να κερδίσει με τις δημοσκοπήσεις να τον εμφανίζουν πρώτο κόμμα.
