Μια από τις παράλληλες και παράπλευρες, αλλά εξόχως ενοχλητικές, παραμέτρους του δράματος που διαδραματίζεται στη Μέση Ανατολή, μετά την επίθεση του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών κατά του Ιράν, αφορά στη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν και στο πλαίσιο των σχέσεών της με τη συλλογική Δύση και ειδικότερα με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με αφορμή τη βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την… παράσταση που παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια, η ευρωπαϊκή ηγεσία βγήκε πιο μπροστά και από την αμερικανική, την περίοδο της διακυβέρνησης Μπάιντεν, στην πολεμική της απέναντι στη Ρωσία.
Ο ενεργειακός τομέας, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, αποτέλεσαν τα βασικά σημεία… αντεπίθεσης της ενωμένης Ευρώπης, η οποία διέκοψε τις σχέσεις της με τη Μόσχα, ποντάροντας στο… LNG των Ηνωμένων Πολιτειών, στο… απώτερο μέλλον.
Η κάνουλα που έκλεισε στη Μέση Ανατολή αναγκάζει πλέον την Ευρώπη, όπως και την υπόλοιπη Δύση, με σχετική προτροπή του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ, να ξαναδούν τις σχέσεις τους με τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν. Στο πλαίσιο μιας ταπεινωτικής «συνθηκολόγησης».
