Με στόχο τη βιωσιμότητα και την προστασία του περιβάλλοντος τίθεται σε δημόσια διαβούλευση το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, ένα κρίσιμο εργαλείο που καθορίζει τους κανόνες, τις ζώνες ανάπτυξης και το μέλλον του ελληνικού τουρισμού.
Σε δημόσια διαβούλευση έως τις 25 Ιουνίου τίθεται το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό (ΕΧΠ-Τ), ένα κρίσιμο εθνικό σχέδιο που καθορίζει τον τρόπο και τις περιοχές που μπορεί να αναπτύσσεται η τουριστική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Το πλαίσιο αυτό αποτελεί στρατηγικό εργαλείο για τη χωρική οργάνωση του τουριστικού τομέα, με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ισορροπία μεταξύ οικονομίας, κοινωνίας και περιβάλλοντος.
Το ΕΧΠ-Τ εισάγει ενιαίους, σαφείς και διαφανείς κανόνες για τις νέες τουριστικές επενδύσεις, ρυθμίζοντας με μεγαλύτερη ακρίβεια τη χωροθέτηση ξενοδοχείων και τουριστικών υποδομών. Παράλληλα, επιδιώκει να προστατεύσει περιοχές που ήδη δέχονται έντονες πιέσεις, όπως τα νησιά και οι παράκτιες ζώνες, ενώ παρέχει κατευθύνσεις για τον μελλοντικό πολεοδομικό σχεδιασμό.
Βασικός στόχος του νέου πλαισίου είναι η ανάπτυξη του τουρισμού με όρους αειφορίας, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής. Το σχέδιο δίνει έμφαση στην καλύτερη διαχείριση των τουριστικών προορισμών, στον περιορισμό της άναρχης δόμησης και στον συντονισμό όλων των επιπέδων χωρικού σχεδιασμού. Παράλληλα, προωθεί την ενίσχυση κρίσιμων υποδομών, όπως οι μεταφορές και οι ψηφιακές και περιβαλλοντικές υποδομές, ώστε να υποστηριχτεί ένα πιο σύγχρονο και ανθεκτικό τουριστικό μοντέλο.
Κεντρικό στοιχείο του ΕΧΠ-Τ αποτελεί η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και η μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των τουριστικών δραστηριοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό, ενισχύεται η προστασία του φυσικού τοπίου και προωθούνται πρακτικές που διασφαλίζουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του κλάδου.
Οι περιοχές της χώρας κατηγοριοποιούνται με βάση την ένταση της τουριστικής δραστηριότητας, λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των τουριστικών κλινών σε σχέση με τον πληθυσμό και την έκταση κάθε περιοχής. Έτσι, διαμορφώνονται πέντε βασικές κατηγορίες: Περιοχές ελεγχόμενης ανάπτυξης, αναπτυγμένες, αναπτυσσόμενες, πρώιμης ανάπτυξης και ειδικής ενίσχυσης.
Ιδιαίτερη πρόβλεψη υπάρχει για τα νησιά, τα οποία ταξινομούνται επιπλέον ανάλογα με το μέγεθός τους. Τα μεγαλύτερα νησιά εντάσσονται σε διαφορετικές ομάδες σε σχέση με τα μικρότερα, με ειδικούς όρους ανάπτυξης και αυξημένα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος και του τοπίου.
Τέλος, καθιερώνεται αυστηρό καθεστώς προστασίας στην παράκτια ζώνη έως 25 μέτρα από την ακτογραμμή, όπου απαγορεύονται νέες κατασκευές, με ελάχιστες εξαιρέσεις για έργα πρόσβασης και ασφάλειας. Το νέο πλαίσιο φιλοδοξεί να θέσει τις βάσεις για έναν πιο οργανωμένο, βιώσιμο και ισορροπημένο ελληνικό τουρισμό τα επόμενα χρόνια.
