Το τραγικό αδιέξοδο των Ευρωπαίων που πόνταραν στην κατάρρευση της Ρωσίας.
Η επώδυνη διαπίστωση ακόμη μιας άβολης αλήθειας, με πρωταγωνιστές τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ηγέτη ενός καθεστώτος σε εμφανή… απόσταση από τη Δημοκρατία και εισβολέα σε μια ξένη χώρα, και την αδιανόητα ασυγχώρητη και κατώτερη των περιστάσεων γραφειοκρατία των Βρυξελλών.
Εκείνοι που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες των ευρωπαϊκών λαών και του συλλογικού ευρωπαϊκού οράματος τα τελευταία χρόνια, πόνταραν στην κατάρρευση της Ρωσίας, μέσω των κυρώσεων για τη βάρβαρη εισβολή στην Ουκρανία. Το σχετικό ποντάρισμά τους αποδείχτηκε άστοχο.
Το καθεστώς του Κρεμλίνου όχι μόνο επιβίωσε, αλλά σήμερα διαθέτει ισχυρότερο αποτύπωμα, στο πλαίσιο της «μεγάλης συμμαχίας» με την Κίνα, την Ινδία και τις υπόλοιπες περιφερειακές δυνάμεις και τους αυτόνομους πόλους που απειλούν την ιστορική κυριαρχία της συλλογικής Δύσης.
Αντί να πέσει ο Πούτιν… πέφτουν ο Μακρόν και οι υπόλοιποι θνησιγενείς ηγέτες των μεγάλων κρατών της Ενωμένης Ευρώπης, η εξουσία των οποίων αποδεικνύεται αποσυναρμολογημένη. Με τις ευρωπαϊκές κοινωνίες… στα κάγκελα, έτοιμες να τιμωρήσουν τις ανεπαρκείς αυτές ηγεσίες σε κάθε χώρα στην οποία στήνονται εκλογικές κάλπες.
