Διάβασα και κάτι άλλο, και ομολογώ πως ένιωσα τεράστια ανακούφιση. Τελικά, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχαν δίκιο. Ζούμε πλέον σε μια ασφαλή χώρα. Αρκεί βέβαια να μην έχεις την ατυχία να βρίσκεσαι δίπλα σε ανθρώπους που μπουκάρουν μέρα μεσημέρι σε κατάστημα στην Πατησίων και πυροβολούν τον ιδιοκτήτη μπροστά στον κόσμο, όπως έγινε προχτές.
Κατά τ’ άλλα, όλα βαίνουν καλώς. Έχουμε μόνο καταδιώξεις στον Κηφισό με ένοπλους δράστες, επιθέσεις ανηλίκων, περιστατικά ωμής βίας σε γειτονιές της Αθήνας, γυναικοκτονίες και μια καθημερινότητα που θυμίζει όλο και περισσότερο αστυνομικό δελτίο της δεκαετίας του ’90. Αλλά τουλάχιστον έχουμε υπουργικές δηλώσεις περί «αποτελεσματικής αστυνόμευσης» και διαρκείς πανηγυρισμούς για το πόσο έχει ενισχυθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.
Το πρόβλημα είναι πως οι πολίτες δεν ζουν μέσα στις παρουσιάσεις του Μαξίμου. Ζουν στους δρόμους. Και εκεί, όσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση να πουλήσει εικόνα κανονικότητας, η πραγματικότητα ακούγεται πλέον πολύ δυνατά. Συνήθως με σειρήνες, πυροβολισμούς και έκτακτα Δελτία.
Non Paper
