Νέα απόπειρα εξαπάτησης και εμπαιγμού σε βάρος εκατομμυρίων πολιτών εκδηλώνεται από την πλευρά της κυβέρνησης, καθώς ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης διαβεβαιώνει ότι τη διετία 2026-2027 θα τους χορηγήσουν σημαντικές φοροελαφρύνσεις και εισοδηματικές ενισχύσεις, που θα εξαγγελθούν τον Σεπτέμβριο από τη ΔΕΘ, αλλά αποκρύπτει το γεγονός ότι το δημοσιονομικό κόστος των ελαφρύνσεων και των ενισχύσεων αυτών θα χρηματοδοτηθεί από τις υπέρογκες φορολογικές επιβαρύνσεις που τούς επιβάλλουν ήδη από φέτος με τα εκκαθαριστικά των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος.
Όπως ήδη έχει αποκαλύψει η «ΟΝΕ VOICE» το μέσο ποσό φόρου που καλείται να πληρώσει φέτος κάθε φορολογούμενος ο οποίος παραλαμβάνει χρεωστικό εκκαθαριστικό σημείωμα για τη φορολογική δήλωση που υπέβαλε υπερβαίνει τα 2.026 ευρώ. Συνολικά, 2,3 εκατομμύρια νοικοκυριά που παρέλαβαν φέτος χρεωστικά εκκαθαριστικά σημειώματα φόρου εισοδήματος από την ΑΑΔΕ καλούνται να καταβάλλουν ποσά φόρων συνολικού ύψους άνω των 4,75 δισ. ευρώ! Πρόκειται για μία πρωτοφανή υπερχρέωση η οποία οφείλεται στη μη τιμαριθμοποίηση των φορολογικών κλιμακίων και στην επιβολή των επαχθών και άδικων αντικειμενικών κριτηρίων φορολόγησης σε βάρος των φυσικών προσώπων που ασκούν ατομικά επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Συγκεκριμένα, με βάση τα στοιχεία της ΑΑΔΕ για την υποβολή των φετινών φορολογικών δηλώσεων, το 35% των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, δηλαδή περίπου 2.300.000 επί συνόλου 6.650.000 ήταν χρεωστικές και θα αποφέρουν έσοδα ύψους 4,75 δισ. ευρώ στο Δημόσιο, ενώ από το υπόλοιπο 65% προέκυψαν είτε πιστωτικά εκκαθαριστικά φόρου εισοδήματος, με συνολικό επιστρεπτέο ποσό ύψους 565,8 εκατ. ευρώ, είτε μηδενικά εκκαθαριστικά σημειώματα.
Το ποσό των 4,75 δισ. ευρώ που θα συγκεντρώσει το Δημόσιο από τις φετινές χρεωστικές φορολογικές δηλώσεις υπερκαλύπτει το «πακέτο» των 2 έως 3 δισ. ευρώ που προτίθεται -όπως η ίδια διαρρέει- να διαθέσει η κυβέρνηση τα 2 επόμενα έτη για φοροελαφρύνσεις στα εισοδήματα των φυσικών προσώπων αλλά και για άλλες παροχές που αφορούν μισθούς και συντάξεις.
Συγκεκριμένα η κυβέρνηση σκοπεύει να προχωρήσει από το 2026 στις ακόλουθες 4 σημαντικές παρεμβάσεις στη φορολογία των εισοδημάτων και στην εισοδηματική πολιτική:
Αυξήσεις στο βασικό αφορολόγητο όριο εισοδήματος και στα πρόσθετα αφορολόγητα όρια των εξαρτώμενων τέκνων για μισθωτούς, συνταξιούχους και κατ’ επάγγελμα αγρότες.
Το επικρατέστερο σενάριο για τις αλλαγές που θα επέλθουν στη βασική φορολογική κλίμακα προβλέπει τα εξής:
α) Αύξηση του βασικού αφορολογήτου ορίου εισοδήματος από τα 8.632 στα 10.000 ευρώ για όλους τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους κατ’ επάγγελμα αγρότες. Για τους αυτοαπασχολούμενους το πρώτο κλιμάκιο ετησίου εισοδήματος προβλέπεται να παραμείνει στα 10.000 ευρώ με συντελεστή φόρου 9% από το πρώτο ευρώ.
β) Περαιτέρω αύξηση των πρόσθετων αφορολογήτων ορίων για τα εξαρτώμενα τέκνα από τα 1.000 στα 1.500 ή ακόμη και στα 2.000 ευρώ για μισθωτούς, συνταξιούχους και κατ’ επάγγελμα αγρότες.
γ) Μείωση του συντελεστή φορολόγησης του εισοδηματικού κλιμακίου από τα 10.000,01 έως τα 14.000 ή τα 15.000 ή τα 16.000 ευρώ στο 15% ή στο 16% από 22% που είναι σήμερα για όλους τους φορολογούμενους με εισοδήματα από μισθούς, συντάξεις, επιχειρηματικές ή αγροτικές δραστηριότητες.
δ) Μείωση του συντελεστή φορολόγησης του εισοδηματικού κλιμακίου πάνω από τα 40.000 ευρώ και μέχρι τα 50.000 ευρώ κάτω από το 44% που είναι σήμερα.
Από τις αλλαγές αυτές αναμένεται να ωφεληθούν με μειώσεις φόρων εισοδήματος κυρίως οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες με ετήσια εισοδήματα άνω των 8.632 ευρώ που είναι το σημερινό αφορολόγητο όριο και μέχρι 50.000 ευρώ, καθώς και οι αυτοαπασχολούμενοι που δηλώνουν ετήσια εισοδήματα άνω των 10.000 ευρώ και μέχρι 50.000 ευρώ.
Μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων για όλα ανεξαιρέτως τα φυσικά πρόσωπα που αποκτούν εισοδήματα από μακροχρόνιες εκμισθώσεις ακινήτων.
Στόχος είναι αφενός να δοθούν κίνητρα σε χιλιάδες ιδιοκτήτες προκειμένου να διαθέσουν προς μακροχρόνια ενοικίαση κλειστές κατοικίες που κατέχουν, αφετέρου να μειωθεί το φαινόμενο της απόκρυψης από την Εφορία των πραγματικά αποκτούμενων εισοδημάτων από ενοίκια.
Για τα εισοδήματα από βραχυχρόνιες μισθώσεις, έως και 60 ημερών (ακόμη κι αν είναι συνεχόμενες-διαδοχικές), η κλίμακα φορολογίας εισοδήματος προτείνεται να παραμείνει ως έχει.
Το βασικό σενάριο αλλαγών στη φορολογία εισοδήματος από ακίνητα το οποίο επεξεργάζεται το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών προβλέπει μείωση του ελάχιστου συντελεστή φορολογίας από το 15% στο 5% ή 7% για ετήσια φορολογητέα εισοδήματα από μακροχρόνιες εκμισθώσεις ακινήτων μέχρι 5.000 ευρώ.
Από την εφαρμογή αυτού του σεναρίου και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα γίνουν άλλες παρεμβάσεις στους συντελεστές για τα υψηλότερα κλιμάκια φορολογητέου εισοδήματος, όλοι οι ιδιοκτήτες μακροχρόνια εκμισθούμενων ακινήτων με ετήσια φορολογητέα ποσά από 3.000 μέχρι 5.000 ευρώ, θα ωφεληθούν με μείωση του ετησίου φόρου εισοδήματος κατά 300 έως 500 ευρώ εάν ο συντελεστής μειωθεί στο 5% ή κατά 240 έως 400 ευρώ εάν ο συντελεστή μειωθεί στο 7%.
Όλοι οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες μακροχρόνια εκμισθούμενων ακινήτων, δηλαδή αυτοί οι οποίοι εισπράττουν ετησίως ενοίκια πάνω από 5.000 ευρώ θα έχουν το μέγιστο όφελος των 500 ευρώ αν ο συντελεστής μειωθεί στο 5% ή των 400 ευρώ αν ο συντελεστής μειωθεί στο 7%.
Ωστόσο, δεν αποκλείεται να αποφασιστούν μειώσεις και στους συντελεστές φόρου για τα άνω των 5.000 ευρώ φορολογικά κλιμάκια, ώστε να ωφεληθούν με ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις οι ιδιοκτήτες μακροχρόνιες εκμισθούμενων ακινήτων με ετήσια εισοδήματα από ενοίκια άνω των 5.000 ευρώ.
3) Μείωση στα τεκμήρια διαβίωσης μεσοσταθμικά κατά 30%.
Η μεσοσταθμική μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης κατά 30% θα προκαλέσει σημαντικές φοροελαφρύνσεις σε περισσότερους από 1,2 μισθωτούς, συνταξιούχους και αυτοαπασχολούμενους με χαμηλά ετήσια εισοδήματα, οι οποίοι πέφτουν κάθε χρόνο στις παγίδες υπερφορολόγησης που προκαλούν τα τεκμήρια της Εφορίας. Οι φορολογούμενοι αυτοί, στα εκκαθαριστικά που θα λάβουν για τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος τις οποίες θα υποβάλουν το 2027 για τα εισοδήματα του 2026, θα δουν τα ποσά των φόρων που τούς αναλογούν να μειώνονται σημαντικά ή ακόμη και να μηδενίζονται.
Τα τεκμήρια διαβίωσης για τις κατοικίες, τα Ι.Χ. αυτοκίνητα, τις πισίνες, τα σκάφη αναψυχής και τα αεροσκάφη των φορολογουμένων θα μειωθούν μεσοσταθμικά κατά 30% για τα εισοδήματα που αποκτώνται από την 1η-1-2026, δηλαδή για τα εισοδήματα του φορολογικού έτους 2026 όταν αυτά θα φορολογηθούν το 2027. Το έτος αυτό, οι φορολογούμενοι με χαμηλά εισοδήματα οι οποίοι συνήθως δεν καταφέρνουν να καλύπτουν τα υψηλά τεκμαρτά ποσά φορολογητέου εισοδήματος που τους προσδιορίζουν τα τεκμήρια της Εφορίας, κυρίως για τη χρήση κατοικιών και αυτοκινήτων, θα δουν σημαντικές φορολογικές ελαφρύνσεις. Αυτό θα συμβεί επειδή τα τεκμαρτά ποσά φορολογητέου εισοδήματος που θα τους προσδιορίσουν τα τεκμήρια διαβίωσης θα είναι πλέον μειωμένα κατά 30% με συνέπεια σε πολλές περιπτώσεις να υποχωρήσουν κάτω από τα επίπεδα των πραγματικών τους εισοδημάτων ή απλά να μειωθούν, προκαλώντας σημαντική αποκλιμάκωση ή ακόμη και μηδενισμό στις τελικές φορολογικές επιβαρύνσεις. Εκτιμάται ειδικότερα, ότι λόγω της μείωσης των τεκμηρίων η μείωση των φόρων εισοδήματος μπορεί να φθάσει σε πολύ μεγάλα ποσοστά της τάξεως του 50% ή και ακόμη και να μηδενιστεί ο αναλογών φόρος εισοδήματος ειδικά στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, εξαιτίας της μείωσης των τεκμηρίων κατά 30%, τα επίπεδα των τελικών φορολογητέων εισοδημάτων των φυσικών προσώπων θα υποχωρήσουν πολύ κοντά στο όριο των 10.000 ευρώ ή και κάτω από το όριο των 10.000 ευρώ. Κι αυτό διότι τα εισοδήματα, στις περιπτώσεις αυτές είτε θα φορολογούνται πλέον για ένα πολύ μεγάλο τμήμα τους ή και εξ’ ολοκλήρου με τον χαμηλό φορολογικό συντελεστή του 9% κι όχι με τον συντελεστή 15% ή 16% που θα ισχύει πάνω από το όριο των 10.000 ευρώ είτε θα πέσουν κάτω από το βασικό αφορολόγητο όριο των 8.632 ευρώ εφόσον οι φορολογούμενοι είναι μισθωτοί ή συνταξιούχοι ή κατ’ επάγγελμα αγρότες χωρίς εξαρτώμενα τέκνα.
4) Κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» στις συντάξεις ώστε όλοι ανεξαιρέτως οι συνταξιούχοι να λαμβάνουν τα ίδια ποσοστά αυξήσεων στις αποδοχές τους
Η προσωπική διαφορά είναι ένα τμήμα της σύνταξης που έχει απομείνει σε 400.000 περιπτώσεις συνταξιούχων ως η διαφορά μεταξύ της μειωμένης σύνταξης που προέκυψε το 2016 με τον επανυπολογισμό τον οποίο επέβαλε ο νόμος Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) και της σύνταξης που συνέχισαν να λαμβάνουν. Δηλαδή, το ποσό κατά το οποίο έπρεπε να μειωθεί η σύνταξη με βάση το νόμο Κατρούγκαλου δεν αφαιρέθηκε από την τότε καταβαλλόμενη σύνταξη για να μην υπάρξει μείωσή της, αλλά παρέμεινε ενσωματωμένο στην καταβαλλόμενη σύνταξη ως «προσωπική διαφορά». Το πρόβλημα είναι ότι όσοι συνταξιούχοι έχουν ενσωματωμένο στη σύνταξή τους ποσό «προσωπικής διαφοράς» χάνουν κάθε χρόνο τις αυξήσεις που χορηγεί η κυβέρνηση (με βάση το άθροισμα του 50% της αύξησης του πληθωρισμού του προηγούμενου έτους και του 50% της αύξησης του ΑΕΠ). Η απώλεια των αυξήσεων οφείλεται στο γεγονός ότι τα ποσά των αυξήσεων για τους συνταξιούχους αυτούς υπολογίζονται επί των μειωμένων συντάξεων που θα έπρεπε να λαμβάνουν σύμφωνα με το ν. Κατρούγκαλου κι όχι επί των πραγματικών συντάξεων που λαμβάνουν. Με τον τρόπο αυτό οι όποιες αυξήσεις προκύπτουν γι’ αυτούς χάνονται εντελώς καθώς συμψηφίζονται με την «προσωπική διαφορά» και απλά τη μειώνουν, όμως τα συνολικά ποσά των συντάξεών τους παραμένουν αμετάβλητα, δηλαδή δεν αυξάνονται.
Με άλλα λόγια, οι συνταξιούχοι με «προσωπική διαφορά» δεν παίρνουν αυξήσεις κάθε χρόνο, διότι αυτές απορροφώνται από την προσωπική διαφορά μέσω συμψηφισμού με τα ποσά των αυξήσεων.
Αυτό συμβαίνει διότι ο όρος που τέθηκε τότε, με τον νόμο Κατρούγκαλου, για τους συνταξιούχους αυτούς, ήταν οι όποιες αυξήσεις συντάξεων χορηγηθούν στο μέλλον να μην προστίθενται στις συνολικές συντάξεις τους αλλά να συμψηφίζονται με την «προσωπική διαφορά» ώστε κάποια στιγμή μετά από πολλά χρόνια αυξήσεων να την μηδενίσουν. Όμως με τον όρο αυτό οι συγκεκριμένοι συνταξιούχοι θα κάνουν πάρα πολλά χρόνια να δουν αυξήσεις στις συντάξεις τους οι οποίες θα παραμένουν στάσιμες.
Η κυβέρνηση σχεδιάζει τώρα να καταργήσει αυτό τον όρο και να ενσωματώσει πλήρως την «προσωπική διαφορά» σε όλες τις συντάξεις, ώστε να θεωρείται κανονικά ποσό σύνταξης και να μην απορροφά κάθε χρόνο μέσω συμψηφισμών τις αυξήσεις της εισοδηματικής πολιτικής ώστε και οι 400.000 συνταξιούχοι να μην χάνουν τις αυξήσεις αυτές αυτές αλλά να τις λαμβάνουν εις το ακέραιο.
