Προτού ακόμα ανάψει το φως στο βήμα του Συνεδρίου (ξεκινάει σήμερα και ολοκληρώνεται την Κυριακή στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) της Νέας Αριστεράς, το κλίμα μοιάζει περισσότερο με απολογισμό παρά με επανεκκίνηση. Οι διεργασίες έχουν προηγηθεί, οι συσχετισμοί έχουν μετρηθεί και τα συμπεράσματα φαίνεται να έχουν εξαχθεί, έστω και αν δεν έχουν ακόμη ειπωθεί δημόσια.
Σε αυτό το φόντο, οι παρεμβάσεις έμπειρων στελεχών λειτουργούν περισσότερο ως πολιτικά σήματα παρά ως απλές διαπιστώσεις. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο Νίκος Μπίστης, ένας συμβιβασμός μεταξύ των δύο τάσεων του κόμματος θα οδηγούσε σε «περίτεχνες διατυπώσεις, τεχνητές ομοφωνίες και διπλές ερμηνείες και κρίση παρατεταμένη». Και συμπληρώνει, χωρίς περιστροφές, πως «είναι προτιμότερο ένα συναινετικό διαζύγιο από μια συμβίωση γεμάτη γκρίνιες και εντάσεις».
Για όσους παρακολουθούν το παρασκήνιο, οι φράσεις αυτές δεν πέφτουν στο κενό. Το ζήτημα της πολιτικής ταυτότητας του κόμματος, αλλά και η σκιά της προηγούμενης περιόδου με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, επανέρχεται σαν αγκάθι που κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να αγνοήσει.
Την ίδια στιγμή, οι εσωτερικές ισορροπίες δείχνουν να μεταβάλλονται ταχύτατα. Η σημερινή ηγεσία εμφανίζεται αποδυναμωμένη, ενώ σενάρια παραίτησης και αλλαγής σκυτάλης συζητούνται πλέον χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια διάψευσης. Το αν το Συνέδριο θα καταγραφεί ως σημείο επανεκκίνησης ή ως οργανωμένο πέρασμα σε μια νέα φάση διάσπασης, μένει να φανεί.
Προς το παρόν, πάντως, πολλοί ψιθυρίζουν ότι οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί. Απλώς δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί.
Μιχάλης Μπάιλας
