Ο Ολυμπιακός την έφερε βόλτα αυτή την Καϊράτ. Μέσα στα δίχτυα την έβαλε, αλλά μια τα δοκάρια, μια αυτός ο φοβερός τερματζής, τον άγχωσαν.
Άλλο θέλω να σου πω. Έβλεπες πώς παίζει ο Ολυμπιακός απέναντι σε μια ομάδα που έβαλε γκολ στην Ίντερ και την Αϊντχόφεν και λες ότι είναι αδύνατο να μη βάλει γκολ. Έτσι είναι. Ήσουνα σίγουρος ότι θα το βάλει. Και το έβαλε, με τον τρόπο που το έβαλε, με τον Μαρτίνς. Εκατό φορές να το ξανακάνει, γκολ δεν βάζει από εκείνο το σημείο.
Ο Ολυμπιακός είναι άλλη κλάση για την Ελλάδα με το πρέσινγκ και την αποτελεσματικότητα. Στο ξανάπα. Ξέρεις ποια είναι η μαγκιά του παππού «Μέντι»; Ότι δεν κωλώνει όποιον κι αν έχει αντίπαλο. Παίζει το ίδιο πράγμα μέσα έξω. Οι άλλοι προπονητές προσαρμόζονται στον αντίπαλο, ο παππούς όχι. Και να φανταστείς ότι ήρθε με συμβόλαιο έξι μηνών. Δοκιμαστικά, δηλαδή.
Να στο πω και αυτό για τον παππού «Μέντι». Αυτός διάλεξε παίκτες με τον Κοβάσεβιτς και τον Καρεμπέ για να υπηρετήσουν το παιχνίδι του. Πρέσινγκ και καλύτερα η μπάλα να κυκλοφοράει στον αέρα παρά στο χορτάρι.
Στον Ολυμπιακό του φέρανε και δυο παιχτούρες. Τον Καμπελά και τον Γιατζιτζί. Μιλάνε με την μπάλα, αλλά μέχρι εκεί. Στην Ελλάδα ο Μεντιλίμπαρ τους χρησιμοποιεί μόνο όταν στραβώσει ένα αποτέλεσμα. Τότε χρειάζονται.
Και δικαιώνεται ο παππούς και με τους δυο.
