Υπό το ασήκωτο συναισθηματικό βάρος του δράματος που βιώνει τα τελευταία χρόνια ο ουκρανικός λαός, μετά τη βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας του Βλαντίμιρ Πούτιν στα ανατολικά της χώρας, η πολιτική ηγεσία της ενωμένης Ευρώπης συνεχίζει να κραδαίνει την προοπτική ένταξης του Κιέβου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η σχετική συζήτηση έχει έντονα στοιχεία ιστορικού και αξιακού παραλογισμού. Η Ουκρανία δεν ανήκει στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Και η αίσθηση του «ανήκειν» αφορά πρωτίστως στον αξιακό και ηθικό κώδικα μιας χώρας, η πολιτική ηγεσία της οποίας, μετά την… απελευθέρωση από τον σοβιετικό ζυγό, συνεχίζει στην ίδια οδό διαφθοράς. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από τη βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας, το 2022, οι Ευρωπαίοι ηγέτες απέφευγαν τις συναντήσεις και τις… φωτογραφίες με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στο καθεστώς του οποίου απέδιδαν σκανδαλώδη διαφθορά.
Η Ευρώπη… βασανίζεται τις τελευταίες δεκαετίες, επειδή οι διευρύνσεις της Ένωσης αφορούσαν έθνη χωρίς ιστορική συνείδηση του αξιακού πλαισίου της κοινής πατρίδας μας. Με αποτέλεσμα να του προκαλούν στη συνέχεια ρωγμές εκ των έσω.
