Μπορεί τα μάτια όλων να είναι στραμμένα στη Βρετανία, και το κρίσιμο δημοψήφισμα της Πέμπτης, όμως το ευρωπαϊκό οικοδόμημα βάλλεται ολούθε από μικρά ή και μεγαλύτερα χτυπήματα που κοινό παρανομαστή έχουν την κούραση και βαθιά δυσαρέσκεια των πολιτών για τις συστημικές κυβερνήσεις και τη κατεύθυνση που έχει πάρει η γερμανοκρατούμενη Ευρώπη.
Στην Ιταλία, το βίωσαν ήδη με τις τοπικές και δημοτικές εκλογές, ο δεύτερος γύρος των οποίων, τη Κυριακή, σφράγισε την θεαματική ενδυνάμωση του αντισυστημικού Κινήματος των Πέντε Αστέρων (5SM) του Μπέπε Γκρίλο. Η 37χρονη Βιρτζίνια Ράτζι, διατήρησε τα πρωτεία του πρώτου γύρου, και εξελέγη πανηγυρικά νέα δήμαρχος της Ρώμης, με 67%(!) των ψήφων, η πρώτη γυναίκα, και η πρώτη δήμαρχος στην ιστορία της αιώνιας πόλης από μη κόμμα εξουσίας. Και αν η νίκη της γοητευτικής δικηγόρου στη πρωτεύουσα θεωρείτο λίγο-πολύ δεδομένη, το ίδιο δεν ισχύει με την μεγάλη ανατροπή που πέτυχε στο Τορίνο, η Κιάρα Απεντίνο.
Σε μια πόλη που θεωρείται παραδοσιακό οχυρό του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος, η 31χρονη Απεντίνο ήρθε από τη δεύτερη θέση του πρώτου γύρου για να εκτοπίσει τον νυν κεντροαριστερό δήμαρχο Πιερο Φασίνο, και μάλιστα με μια διαφορά περίπου 9 μονάδων.
Ουσιαστικά από τις μεγάλες ιταλικές πόλεις, που άλλαξαν ηγεσία τη Κυριακή, το κυβερνών κόμμα κατάφερε να κερδίσει μόνο τη Μπολόνια και το Μιλάνο, και το τελευταίο δε, με οριακή νίκη. Και η συνολική εικόνα του χάρτη της τοπικής αυτοδιοίκηση, όπως διαμορφώνεται πλέον, δεν προμηνύει τίποτε ευχάριστο ή θετικό για τον πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι, στέλνοντας σαφές μήνυμα για τη διογκούμενη δυσαρέσκεια της κοινής γνώμης και την ευρύτερη αίσθηση ότι ο επονομαζόμενος… Ομπάμα της Ιταλίας, όπως και ο ίδιος ο Μπάρακ Ομπάμα, αποδεικνύεται μια επικοινωνιακή φούσκα, καλύτερη στα λόγια, παρά στην ουσία.
Όσο δε, και αν η ιταλική κυβέρνηση προσπαθεί να υποβαθμίσει το γεγονός και να εστιάσει στις προκλήσεις που έχει μπροστά της (με κορυφαία τη συνταγματική μεταρρύθμιση το φθινόπωρο), η αλήθεια είναι ότι δεν μπορεί να αγνοήσει την αλήθεια της κάλπης ή τα νούμερα στις δημοσκοπήσεις.
Νέα εθνική δημοσκόπηση έδειξε ότι αν γίνονταν τώρα γενικές εκλογές, το Δημοκρατικό Κόμμα θα ερχόταν πρώτο αλλά με ελάχιστη πλέον διαφορά από το Κίνημα του Γκρίλο, στο 31,3% έναντι 30,9% για το 5SM, και με τη Δεξιά τρίτη στο 28,3%. Με δεδομένο δε, ότι το Κίνημα παγιώνεται πλέον στη δεύτερη θέση, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει περάσει και μπροστά, είναι προφανές ότι οι ισορροπίες στο πολιτικό σκηνικό της Ιταλίας έχουν αλλάξει ριζικά, γεγονός βεβαίως που η Ε.Ε. δεν μπορεί να συνεχίσει να αγνοεί ή να κάνει πως αγνοεί.
Η Ιταλία δε, δεν είναι η μοναδική που… πιέζει τις συστημικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Μπροστά μας, την ερχόμενη Κυριακή, έχουμε και τις νέες εκλογές στην Ισπανία, με τις δημοσκοπήσεις να προαναγγέλλουν περαιτέρω αποδυνάμωση τόσο του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος όσο και της αντιπολίτευσης των Σοσιαλιστών, και αντίστοιχη περαιτέρω ενίσχυση του ποσοστού των Podemos, που θα επηρεάσει τα δεδομένα για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης στη χώρα.
