Το περίφημο «Σχέδιο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» που… υπερήφανα ανακοίνωσε ο Ερντογάν, σε μια προσπάθεια να δείξει το καλό του πρόσωπο προς τους Ευρωπαίους λίγες μέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής, μάλλον σαν ανέκδοτο ακούγεται και φαίνεται. Όμως, το πρόβλημα είναι δυστυχώς, πως δεν είναι!
Γράφει η: Μαριλίζ Φασουλοπούλου
Βεβαίως, ο Τούρκος πρόεδρος από την πλευρά του μια χαρά κάνει και μας… δουλεύει κανονικά. Άλλωστε, μέχρι τώρα όποια προκλητική, αλλοπρόσαλλη ή παράνομη πράξη έχει κάνει, τόσο στο εσωτερικό πεδίο πόσο μάλλον στο διεθνές και στη γειτονιά της ανατολικής Μεσογείου του έχει… βγει.
Τα τουρκικά πλοία έκαναν βόλτα στο Αιγαίο επί μήνες χωρίς να ανοίξει… ρουθούνι και οι οπαδοί του έκαναν φιέστα στα Βαρώσια γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Και τελικά η Τουρκία όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε με κυρώσεις, αλλά κατάφερε να μας σύρει δίχως όρους και στην επανέναρξη των διμερών διαπραγματεύσεων.
Την ίδια τακτική ακολουθεί και τώρα με το νέο Σύνταγμα που προφανώς δεν θα κάνει την Τουρκία πιο δημοκρατική, αλλά θα τον βοηθήσει από τώρα να προετοιμάσει την κατάσταση για τις προεδρικές εκλογές του 2023, προστατεύοντας τον ίδιο και την καρέκλα του. Το να «πουλήσει» τις μεταρρυθμίσεις, ειδικά προς τη Δύση, ως ένα πακέτο μέτρων για την «ελευθερία της έκφρασης και του κράτους δικαίου», όπως είπε χαρακτηριστικά, είναι το άκρον άωτον του θράσους. Όμως, στην ουσία… βρήκε και τα κάνει. Ειδικά η αδύναμη και διχασμένη Ευρώπη έχει τεράστια ευθύνη για την αποθράσυνση του. Και όσο θλιβερό κι αν είναι, το πιθανότερο είναι πως το ίδιο θα γίνει και τώρα.
Το επικείμενο ευρωπαϊκό συμβούλιο που έχει στην ατζέντα του την εξέταση της σχέσης της Ένωσης με την Τουρκία μοιάζει απίθανο να ολοκληρωθεί με κάποια αρνητική απόφαση για την Άγκυρα. Το δήθεν καλό προσωπείο του Σουλτάνου θα βολέψει όσους θέλουν να… ξεχάσουν και να… παρακάμψουν τα προκλητικά του παιχνίδια και να προάγουν την υιοθέτηση μιας θετικής ατζέντας προς όφελος των συμφερόντων τους και υπό το μόνιμο φόβο των προσφυγικών ροών, που με την είσοδο της άνοιξης θα αναζωπυρωθούν.
Υπό την έννοια αυτή, ο Τούρκος πρόεδρος δεν κοροϊδεύει, ούτε ξεγελά, τους Ευρωπαίους με την αιφνίδια ευαισθησία του για το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Του επιτρέπουν οι ίδιοι να τους κοροϊδεύει ή καλύτερα να μας κοροϊδεύει!
