Ο Κώστας Μπακογιάννης, πρώην δήμαρχος Αθηναίων και νυν επικεφαλής της αντιπολίτευσης στον Δήμο, φαίνεται πως αποφάσισε να ξαναβρεί τη φωνή του – δυστυχώς, για να επιτεθεί σε όσους κράτησαν την πόλη όρθια στα δύσκολα χρόνια της θητείας του: τους εργαζόμενους.
Με φτηνό λαϊκισμό και πολιτική αμνησία, ο κ. Μπακογιάννης κατηγόρησε τη σημερινή δημοτική αρχή για «δυσοσμία στην πόλη», πετώντας για ακόμη μία φορά το μπαλάκι στους εργαζόμενους της καθαριότητας. Ξεχνά προφανώς ότι η Αθήνα που «μυρίζει» σήμερα, είναι η ίδια που εκείνος διαχειρίστηκε για τέσσερα χρόνια. Και μάλιστα, όπως φαίνεται από την ανακοίνωση της Ένωσης Εργατοϋπαλλήλων Δήμου Αθηναίων, η συχνότητα πλυσίματος των κάδων παραμένει απολύτως ίδια με την περίοδο της δικής του διοίκησης. Οπότε, τι ακριβώς άλλαξε; Το μόνο που φαίνεται να άλλαξε είναι το πόστο του κ. Μπακογιάννη – από αυτό του δημάρχου σε αυτό του ανεύθυνου κριτή.
Η πολιτική του κ. Μπακογιάννη υπήρξε ένα μείγμα κακής προτεραιοποίησης, διαφημιστικού εντυπωσιασμού και απουσίας πραγματικής μέριμνας για τις βασικές ανάγκες της πόλης. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα υπέρογκα ποσά για τον «Μεγάλο Περίπατο» ή τις περίφημες ζαρντινιέρες, που άφησαν πίσω τους περισσότερη αγανάκτηση παρά πρασινάδα; Και σήμερα, έχοντας αποτύχει να οικοδομήσει ουσιαστικές λύσεις για τη λειτουργία του Δήμου, παριστάνει τον τιμητή των πάντων, στοχοποιώντας εκείνους που –όπως του απαντούν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι– δεν σταμάτησαν να παλεύουν, ακόμη και μέσα στην αδιαφορία της πρώην δημοτικής αρχής.
Είναι τουλάχιστον θλιβερό να βλέπουμε έναν πρώην δήμαρχο να χρησιμοποιεί το πρόβλημα της καθαριότητας –το οποίο δεν γεννήθηκε χθες– ως εργαλείο αντιπολίτευσης, αντί να στηρίξει εκείνους που παλεύουν καθημερινά με τις ελλείψεις, τις ασυνέπειες του συστήματος και τις επιπτώσεις των πολιτικών αποφάσεων… ανάμεσά τους και των δικών του.
Αν πραγματικά ενδιαφέρεται για την πόλη, ο κ. Μπακογιάννης οφείλει να κάνει αυτοκριτική, όχι επικοινωνιακή καμπάνια. Οι εργαζόμενοι της καθαριότητας έχουν ήδη σηκώσει αρκετό βάρος από την εγκατάλειψη και την υποτίμηση που γνώρισαν επί της θητείας του. Ας μην τους φορτώνει τώρα και τη δυσοσμία της δικής του υποκρισίας.
