Ένα νόστιμο ψάρι που αποτελεί το βασικό έδεσμα της 25 Μαρτίου, που εντάσσεται στην κουλτούρα και την παράδοση μας και που απαιτεί από βραδύς πολύ ξαρμύρισμα γίνεται φέτος ένα «ιπτάμενο προϊόν» λόγω της τιμής του.
Η τιμή, τιμή δεν έχει λέει ο θυμόσοφος λαός μας και δεν έχει άδικο αφού το βαφτίσι πάει σύννεφο με τα «συγγενικά» είδη του ψαριού να βαφτίζονται για τις ανάγκες της αγοράς και αυτά ως Μπακαλιάροι. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να μας πείσουν ότι υπάρχει γνήσιος μπακαλιάρος στην αγορά με 6 ευρώ. Η κοροϊδία σε ολόκληρο το μεγαλείο της βαφτίζοντας ως μπακαλιάρο τα «ξαδέλφια» του όπως το Πολάκο ή το Λινγκ.
Μόνο που αυτά τα ψάρια δεν προέρχονται μόνο από την Βόρεια Θάλασσα, αλλά εισάγονται στην Ελλάδα ως… μπακαλιάροι και ας είναι Κινεζικής προέλευσης και επεξεργασίας. Για να πούμε τις πικρές αλήθειες ο γνήσιος «βόρειο – ευρωπαϊκός» μπακαλιάρος αγγίζει σε τιμή ακόμη και τα 22,80 ευρώ το κιλό όταν μιλάμε για Ισλανδικό με τον Νορβηγικό να είναι λιγουλάκι φθηνότερος. Ένα πάντως είναι το σίγουρο πως για να μην φας τα ξαδελφάκια του θα το πληρώσεις πάνω από 15 ευρώ στην καλύτερη των περιπτώσεων και για να πούμε τις αλήθειες στο καταναλωτικό κοινό και να τις ακούσει και ο Υπουργός Ανάπτυξης Άδωνης Γεωργιάδης, εκτός από τα βαφτίσια πληρώνουμε τον Μπακαλιάρο Χρυσό, με καπέλο σε σχέση με πέρσι και σε διπλή τιμή από αυτόν που τρώνε οι φίλοι μας οι Πορτογάλοι.
Από παντού χαμένοι αγαπητοί μου φίλοι και αναγνώστες!
