Για την ανικανότητά τους φταίει ο Χαρίλαος Τρικούπης και για την ανοργανωσιά τους ο Αλέξανδρος Παπάγος. Θα μας πει για διαχρονικές ευθύνες το κόμμα του Μητσοτάκη, το οποίο κυβερνάει τη χώρα πάνω από μισό αιώνα, για να γλιτώσει από τη λαϊκή κατακραυγή.
Αυτοί όμως μας έλεγαν ότι είναι έτοιμοι, ότι έχουν σχέδιο και ότι έχουν φέρει τα πιο σύγχρονα μέσα για την κατάσβεση των πυρκαγιών.
Κι όμως, η Ελλάδα καίγεται ξανά και ξανά, και οι “άριστοι” μας κοιτάνε από ψηλά σαν θεατές σε ταινία τρόμου. Τα πυροσβεστικά είναι λίγα, τα εναέρια μέσα είτε καθυστερούν είτε δεν φτάνουν ποτέ, και οι πυροσβέστες παλεύουν με γυμνά χέρια. Τα δάση καίγονται, τα σπίτια γίνονται στάχτη, και εκείνοι συνεχίζουν τις συσκέψεις που δεν φέρνουν αποτέλεσμα.
Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Κάθε καλοκαίρι, οι υποσχέσεις τους καίγονται μαζί με τα δέντρα. Λένε ότι έχουν σχέδιο, αλλά το μόνο σχέδιο που βλέπουμε είναι πώς θα σώσουν τα προσχήματα και όχι τη χώρα. Ολόκληρη η Ελλάδα μετατρέπεται σε στάχτη, ενώ οι υπεύθυνοι κρύβονται πίσω από το παλιό αφήγημα της ανικανότητας των προκατόχων τους.
Αν νομίζουν ότι θα ξεφύγουν από τη λαϊκή οργή, κάνουν μεγάλο λάθος. Οι πολίτες βλέπουν, καταγράφουν, θυμούνται. Όσα διαγγέλματα και αν βγάλουν, όσες φωτογραφίες στα μέσα ενημέρωσης με “έτοιμα σχέδια” και “σύγχρονα μέσα”, η πραγματικότητα είναι μία: η χώρα καίγεται και αυτοί παραμένουν ανίκανοι και επικοινωνιακά πανικόβλητοι.
Και για να μην ξεχνιόμαστε: η ανοργανωσιά τους δεν είναι τυχαία. Είναι συστημική, βαθιά ριζωμένη, διαχρονική. Από τον Τρικούπη και τον Παπάγο μέχρι σήμερα, οι κυβερνήσεις έχουν μάθει μόνο να υπογράφουν προγράμματα που δεν εφαρμόζονται ποτέ και να μοιράζουν ευθύνες σαν καραμέλες. Το αποτέλεσμα; Καμένη γη, καμένα δάση, καμένη Ελλάδα.
Φτάνει πια! Οι πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν άλλο. Δεν θέλουμε άλλα λόγια, δεν θέλουμε άλλα ψέματα. Θέλουμε πράξεις, σχέδιο και ανθρώπους που ξέρουν τι κάνουν. Η Ελλάδα καίγεται, οι “άριστοι” μας αδυνατούν να ανταποκριθούν, και το κακό συνεχίζεται. Η φωτιά δεν περιμένει, η ανοργανωσιά τους δεν συγχωρεί, και η υπομονή μας έχει εξαντληθεί.
