Όταν έκτιζες παράνομα μέσα στο δάσος ήταν καλή η απουσία του κράτους.
Ακούγονται σκληρά αυτά τα λόγια. Ειδικώς, αυτή την ώρα. Όμως, τι να κάνουμε. Η αλήθεια πάντα είναι σκληρή. Για αυτό τις περισσότερες φορές οι μάζες, σε όλες τις κοινωνίες, λένε ότι την θέλουν, αλλά, στην πραγματικότητα δεν την γουστάρουν. Και πρέπει κάποια στιγμή να ειπωθεί. Για να γίνει και να αλλάξει επιτέλους κάτι. Διαφορετικά κάθε χρόνο θα καιγόμαστε και κάθε δέκα χρόνια και λιγότερα θα θρηνούμε εκατόμβες ανθρώπινων ζωών.
Πάρτε για παράδειγμα το Μάτι: η “Μαύρη Λίστα” έχει περάσει δεκάδες ώρες της ζωής της στο Μάτι και στο Ζούμπερι. Ένα μέρος που το αγαπούσα και μου άρεσε πολύ.
Πιο αυθαίρετη περιοχή από το Μάτι δεν υπήρχε. Παντού αδιέξοδα. Παντού δρόμοι κλεισμένοι και συρματοπλέγματα. Ο κάθε… βιλάρχης μέσω του φίλου του κομματάρχη απέτρεπε τον Δήμαρχο να ανοίξει δρόμο για να έχει την ησυχία του και την παραλία του. Γιατί κανείς δεν περίμενε ότι θα έλθει κάποια στιγμή η δική του ώρα. Πάντα την φωτιά την σταματούσαν στην Μαραθώνος.
Έτσι όταν έφτασε πάνω τους κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος και κάηκαν ζωντανοί τόσοι άνθρωποι.
Υ.Γ. Μισή ώρα από την πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους.
