Γράφει ο Δρ. Ανδρέας Στοϊμενίδης
Η εξέλιξη των υποδομών και οι προτεραιότητες που τίθενται στον κατασκευαστικό τομέα αποτελούν σαφή δείγματα των αναπτυξιακών αξόνων του Κράτους αλλά και των ταξικών και ανθρωπιστικών του προτεραιοτήτων.
Για παράδειγμα, για πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνικού Κράτους η κτιριακή μεγέθυνση του ιδιωτικού τομέα της Υγείας είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή του αντίστοιχου Δημόσιου, καθιστώντας ακόμα πιο δυσμενή την υγειονομική εξυπηρέτηση των ευάλωτων στρωμάτων της κοινωνίας. Φαίνεται ότι και στην Παιδεία, αρχίζει να διαμορφώνεται μία τέτοια τάση.
Η ιστορία του γεφυριού της Άρτας με τη θυσία της γυναίκας του αρχιμάστορα επαναλαμβάνεται όχι ως φάρσα αλλά ως τραγωδία στη σύγχρονη Ελλάδα.
Χρειάστηκε να θυσιαστούν δεκάδες μαθητές από την Ημαθία, στο αυτοκινητιστικό δυστύχημα των Τεμπών για να κατασκευαστεί ο κλειστός αυτοκινητόδρομος στην περιοχή. Να συμβεί το μεγάλο τροχαίο δυστύχημα στο Ασπρονέρι για να ξεκινήσει ο νέα Εθνική Οδός στον Μαλιακό, ενώ η ανθρωποθυσία στον Βόρειο Οδικό Άξονα της Κρήτης συνεχίζεται. Και βέβαια στο σιδηροδρομικό δυστύχημα- έγκλημα των Τεμπών με τη θυσία του άνθους της κοινωνίας μας, μπήκε στο δημόσιο διάλογο, μεταξύ όλων των σοβαρών ζητημάτων της λειτουργίας μιας ευνοούμενης Πολιτείας, η ανάγκη για την ύπαρξη ενός ασφαλούς, σύγχρονου σιδηροδρομικού δικτύου. Παντού στον ανεπτυγμένο κόσμο, το τρένο είναι το πιο ασφαλές, οικονομικό και περιβαλλοντικά φιλικό μέσο μαζικής μεταφοράς. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αποτελείται από ευρύ δίκτυο που συνδέει και τις πιο απομακρυσμένες περιοχές. Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια μας απέμεινε η κεντρική γραμμή λειτουργούσα και αυτά με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.
Μέσα στα παραπάνω έρχεται η επικαιρότητα να μας θυμίσει το μαύρο περιβάλλον των συνθηκών εργασίας στη χώρα. Την Παρασκευή 21 Μαρτίου, μόλις σε μία ημέρα, ήταν το τελευταίο μεροκάματο για τον 75χρονο (!!!) οικοδόμο στην Πάρο, τον 50χρονο οδηγό βυτιοφόρου στα Σπάτα Αχαΐας, τον 33χρονο ναυτικό στον Πειραιά, αλλά και τον 57χρονο οικοδόμο στο Ελληνικό που τραυματίστηκε βαρύτατα. Σε μία περίοδο που η Κυβέρνηση συνεχίζει απερίσπαστη την αναθεώρηση προς το δυσμενέστερο για τους εργαζόμενους στο νομοθετικό πλαίσιο για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία.
Είναι η κακιά η ώρα;
Γραμματέας ΥΑΕ ΓΣΕΕ
Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία
