Στην Κουμουνδούρου δεν χρειάζονται πια θερμόμετρα, η ατμόσφαιρα… βράζει από μόνη της. Η ιστορία με τη διαγραφή Φαραντούρη -η δεύτερη σε χρόνο μηδέν για την ευρωομάδα- ήρθε να συμπληρώσει ένα σκηνικό που θυμίζει περισσότερο εσωκομματικό θρίλερ παρά οργανωμένη πολιτική λειτουργία. Δύο μέλη όλες κι όλες και άφθονα νεύρα: Αυτό είναι το νέο ευρωπαϊκό αποτύπωμα του ΣΥΡΙΖΑ. Το ερώτημα, βέβαια, αιωρείται και δεν λέει να απαντηθεί: Γιατί ζητήθηκε η έδρα από τον Φαραντούρη, ενώ στον Παππά δεν τέθηκε ποτέ τέτοιο θέμα; Οι κακές γλώσσες μιλούν για επιλεκτικές ευαισθησίες και πολιτικά μέτρα με διαφορετικό ζύγι, ανάλογα με το πρόσωπο και τη συγκυρία. Στην πολιτική, άλλωστε, η ισονομία είναι συχνά θεωρητική έννοια.
Το πραγματικό θερμό επεισόδιο, πάντως, δεν παίχτηκε στα χαρτιά αλλά στα λόγια. Το βράδυ της Τρίτης, σε τεταμένο κλίμα, Φαραντούρης και Φάμελλος αντάλλαξαν φράσεις που δεν γράφονται εύκολα σε πρακτικά συνεδριάσεων. Η αναφορά τού πρώην πλέον ευρωβουλευτή περί ανάγκης «ξεκαθαρίσματος γραμμής» φαίνεται πως… άναψε το φυτίλι, με τον πρόεδρο να ανεβάζει επικίνδυνα στροφές. Και κάπου εκεί έγινε σαφές ότι τα δύσκολα μόλις αρχίζουν. Γιατί πώς να εξηγηθεί πλέον η συνύπαρξη στελεχών που δηλώνουν ανοιχτά πίστη στον Τσίπρα, την ώρα που εκείνος βάλλει χωρίς περιστροφές κατά του παλιού του κόμματος; Το εσωκομματικό παζλ μοιάζει όλο και πιο ασύμβατο.
Και δύο παραπολιτικές σημειώσεις για το τέλος: Πρώτον, ο Φαραντούρης κινδυνεύει να μείνει πολιτικά… χωρίς στέγη, καθώς τίποτα δεν εγγυάται ότι θα βρει άμεσα νέο «λιμάνι». Δεύτερον, στην ευρωομάδα κάποιοι ήδη μιλούν για «μοναχικούς λύκους». Και συνήθως, όταν αρχίζουν αυτά, οι εξελίξεις δεν αργούν.
Καθημερινή One Voice – Non Paper
