Το Μαξίμου βγάζει στο σφυρί τη στρατιωτική περιουσία

Η κυβέρνηση προχωρά αδίστακτα σε ένα νομοσχέδιο που σηματοδοτεί το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, μετατρέποντας κρίσιμα στρατηγικά ακίνητα σε θύματα της λογικής του κέρδους και της ιδιωτικής αρπαγής. Με θράσος, παρουσιάζει το Σχέδιο Νόμου «Αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας Ενόπλων Δυνάμεων», το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 3 Ιουλίου 2025, ως δήθεν προσπάθεια «ορθολογικής διαχείρισης», ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για πλήρη αποδόμηση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας που ανήκει στην ασφάλεια και την ακεραιότητα της χώρας.

Το νομοσχέδιο χωρίζεται σε τρία βασικά μέρη που κρύβουν πίσω από το ρητορικό προσωπείο τους την ωμή ληστεία:

Πρώτον, η σύσταση ενός ενιαίου Ταμείου Ακινήτων Εθνικής Άμυνας (Τ.Α.Ε.θ.Α.), που θα συγχωνεύσει τα υπάρχοντα ταμεία των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Παρουσιάζεται ως «βελτιστοποίηση» και «οικονομική αποδοτικότητα», όμως στην ουσία δημιουργεί έναν μονοπωλιακό μηχανισμό συγκέντρωσης της ακίνητης περιουσίας για ευκολότερη και ταχύτερη εκποίησή της. Δεν υπάρχει καμία διασφάλιση ότι τα κέρδη θα επενδυθούν στις ανάγκες της άμυνας – αντίθετα, η λογική της «αγοράς» και του «κερδους» θα υπερκεράσει κάθε εθνική προτεραιότητα.

Δεύτερον, δημιουργείται ο Φορέας Αξιοποίησης Ακινήτων Ενόπλων Δυνάμεων (Φ.Α.Α.Ε.Δ.), ένα νέο γραφειοκρατικό τέρας, επιφορτισμένο αποκλειστικά με την εμπορική εκμετάλλευση της περιουσίας αυτής. Με πρόσχημα την «αποδοτική αξιοποίηση», ο φορέας αυτός θα λειτουργεί με όρους αγοραίας οικονομίας και θα προωθεί πλειστηριασμούς, πωλήσεις και παραχωρήσεις σε ιδιωτικά συμφέροντα, αφήνοντας στο περιθώριο την εθνική ασφάλεια και τις ανάγκες των στελεχών που την υπερασπίζονται.

Τρίτον, το νομοσχέδιο «υπόσχεται» σχέδιο δράσεων για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των στρατιωτικών, μια πρόφαση που δεν πείθει κανέναν. Η υποβάθμιση των συνθηκών στέγασης των στελεχών είναι χρόνια παγιωμένο πρόβλημα, και η κυβέρνηση απλά προσπαθεί να περάσει την ιδιωτικοποίηση ως λύση, ενώ στην πραγματικότητα τους αφήνει στην τύχη τους.

Η «δημόσια διαβούλευση» που προωθείται, με προθεσμία μέχρι τις 18 Ιουλίου 2025, είναι μια προσχηματική διαδικασία χωρίς ουσιαστική διάθεση για αλλαγές. Η κυβέρνηση καλεί «κοινωνικούς εταίρους» να συμμετάσχουν, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως οι αποφάσεις έχουν ήδη παρθεί και το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί χωρίς αντίσταση.

Αυτό το νομοθέτημα αποτελεί ευθεία απειλή για την εθνική ασφάλεια και την αξιοπρέπεια των στρατιωτικών. Η χώρα κινδυνεύει να δει το στρατιωτικό της δυναμικό αποδυναμωμένο από την αφαίρεση βασικών υποδομών, ενώ η περιουσία του δημοσίου καταλήγει στα χέρια των μεγαλοκαρχαριών της αγοράς. Είναι ένα σκάνδαλο που ξεπερνά κάθε όριο εθνικής προδοσίας και πρέπει να βρει απέναντί του την οργή της κοινωνίας και των ίδιων των Ενόπλων Δυνάμεων.