Στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ η ατμόσφαιρα βαραίνει όσο πλησιάζουμε προς την άνοιξη, με τον Παύλο Γερουλάνο να παίζει τον ρόλο του άβολου προφήτη. Από το καλοκαίρι είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου προς την ηγεσία, επισημαίνοντας ότι εάν η δημοσκοπική εικόνα του κόμματος δεν παρουσιάσει σημάδια ανάκαμψης μέχρι τα Χριστούγεννα, το παιχνίδι χάνεται. Δεν ήταν ο μόνος, όμως. Στελέχη με πολιτικό βάρος, όπως ο Χάρης Καστανίδης και ο Πάρις Κουκουλόπουλος, έσπευσαν να συμμεριστούν δημόσια αυτή την ανησυχία, δίνοντας πολιτική υπόσταση στη συζήτηση.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι απλώς ότι η «βελόνα» δεν ανέβηκε. Είναι ότι δείχνει να κατηφορίζει. Οι τελευταίες μετρήσεις καταγράφουν μικρές αλλά σταθερές απώλειες, ενισχύοντας την αίσθηση στασιμότητας και πολιτικού ταβανιού. Σε μία εξ αυτών, μάλιστα, το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται τρίτο, πίσω από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ενώ τα σενάρια που περιλαμβάνουν νέα κόμματα ή πολιτικές κινήσεις, όπως εκείνες που αποδίδονται στον Αλέξη Τσίπρα ή στη Μαρία Καρυστιανού, προκαλούν επιπλέον πονοκέφαλο στη Χαριλάου Τρικούπη.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Παύλος Γερουλάνος επανέρχεται με μια ιδιότυπη «παράταση». Πλέον, το ορόσημο μετατίθεται για το Πάσχα. Εάν έως τότε δεν υπάρξει σαφής ανοδική τάση, τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Από τηλεοπτικού βήματος ξεκαθάρισε ότι η εικόνα του κόμματος δεν είναι καλή και γι’ αυτό συνεχίζει να προειδοποιεί. Ταυτόχρονα, όμως, έσπευσε να υπογραμμίσει -με έμφαση στο «προς το παρόν»- ότι δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης του Νίκου Ανδρουλάκη. Το μήνυμα, κομψό αλλά σαφές: Η στρατηγική χρειάζεται αλλαγές, γιατί κάτι προφανώς δεν λειτουργεί. Και στο παρασκήνιο, όλοι καταλαβαίνουν πως το ρολόι μετρά αντίστροφα.
