Στο 76ο Συνέδριο της FIFA στο Βανκούβερ, ο Τζιάνι Ινφαντίνο επέλεξε να στείλει το γνώριμο μήνυμα περί ενότητας, επιμένοντας ότι το ποδόσφαιρο έχει τη δύναμη να φέρνει κοντά λαούς και να χτίζει γέφυρες ακόμη και στις πιο δύσκολες γεωπολιτικές συνθήκες.
Ο πρόεδρος της FIFA δήλωσε ξεκάθαρα πως το Ιράν θα αγωνιστεί κανονικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 στις Ηνωμένες Πολιτείες, τονίζοντας πως «πρέπει να ενώσουμε τους ανθρώπους και όχι να τους χωρίζουμε». Μίλησε για έναν κόσμο γεμάτο διχασμούς και υποστήριξε ότι το ποδόσφαιρο οφείλει να λειτουργεί ως δύναμη συμφιλίωσης.
Η ρητορική αυτή ακούγεται σωστή και θεσμικά επιβεβλημένη. Όμως το πραγματικό ερώτημα δεν βρίσκεται στις δημόσιες τοποθετήσεις, αλλά στο τι θα συμβεί όταν η πολιτική πίεση γίνει πραγματική — και ειδικά όταν αυτή προέρχεται από τον Donald Trump και το αμερικανικό πολιτικό περιβάλλον.
Οι σχέσεις ΗΠΑ και Ιράν παραμένουν εξαιρετικά τεταμένες και το ενδεχόμενο νέων περιορισμών, πιέσεων ή ακόμα και ζητημάτων εισόδου Ιρανών αποστολών στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι καθόλου θεωρητικό. Εκεί θα φανεί αν η FIFA μπορεί πράγματι να υπερασπιστεί την αυτονομία του ποδοσφαίρου ή αν θα υποχωρήσει μπροστά στις πολιτικές επιταγές της διοργανώτριας χώρας.
Ο Ινφαντίνο δηλώνει πως «η FIFA ενώνει τον κόσμο». Το ερώτημα είναι αν θα το στηρίξει και στην πράξη όταν χρειαστεί να συγκρουστεί με ισχυρά πολιτικά κέντρα. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν ενώνει μόνο με συνθήματα από το βήμα ενός συνεδρίου, αλλά με αποφάσεις που έχουν κόστος.
Αν τελικά το Ιράν αντιμετωπίσει εμπόδια, τότε οι διακηρύξεις περί παγκόσμιας ενότητας θα μοιάζουν περισσότερο με επικοινωνιακή διαχείριση παρά με πραγματική αρχή. Και τότε η FIFA θα κληθεί να αποδείξει αν υπηρετεί το ποδόσφαιρο ή αν απλώς προσαρμόζεται στην ισχύ της πολιτικής.
