Ο Ντόναλντ Τραμπ απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι αντιμετωπίζει τη διεθνή πολιτική μέσα από το φίλτρο της προσωπικής του επιβεβαίωσης. Ενοχλημένος επειδή δεν τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης, έφτασε στο σημείο να δηλώσει πως δεν αισθάνεται πλέον υποχρεωμένος να σκέφτεται «αποκλειστικά την ειρήνη».
Η στάση αυτή θυμίζει περισσότερο αντίδραση μικρού παιδιού που δεν πήρε αυτό που ήθελε, παρά συμπεριφορά ηγέτη της ισχυρότερης χώρας του κόσμου. Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά την κατάσταση επικίνδυνη. Όταν ο πλανητάρχης αντιδρά με θυμό και εγωισμό επειδή δεν ικανοποιήθηκε προσωπικά, το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό και μετατρέπεται σε ζήτημα διεθνούς ασφάλειας.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αμερικανός πρόεδρος επανέφερε τις βλέψεις του για τη Γροιλανδία, αμφισβητώντας σύνορα, κυριαρχία και διεθνείς ισορροπίες, σαν όλα να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με βάση τη διάθεσή του. Παράλληλα, επανέφερε ακόμη και την απειλή οικονομικών πιέσεων προς ευρωπαϊκές χώρες, ενισχύοντας την εικόνα μιας εξωτερικής πολιτικής που κινείται με όρους αντίδρασης και όχι στρατηγικής.
Η ειρωνεία είναι προφανής: ενώ μιλά για ειρήνη, επιλέγει τον δρόμο της σύγκρουσης. Και όταν η ειρήνη τίθεται ως όρος προσωπικής ικανοποίησης, τότε παύει να αποτελεί αξία.
Ίσως τελικά το ζήτημα να μην είναι ότι ο Τραμπ δεν πήρε το Νόμπελ. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι συμπεριφέρεται σαν να του το χρωστούσαν — και αυτή η νοοτροπία, στα χέρια ενός πλανητάρχη, είναι βαθιά ανησυχητική.
Δείτε συχνότερα άρθρα από την 1VOICE στην αναζήτηση
Προσθήκη 1voice.gr on Google#Tags
Γροιλανδία - Δανία - ΗΠΑ - Ντόναλντ Τραμπ
