Η υπόθεση της δικογραφίας που σχηματίστηκε σε βάρος 34χρονου για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης μέσω διαδικτύου κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που αφορά όχι μόνο τη συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο υπουργός επιλέγει να πολιτεύεται και να απαντά στην κριτική που δέχεται.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η μήνυση υποβλήθηκε μετά από βίντεο σε λογαριασμό στο TikTok, στο οποίο ο άνδρας κατηγορούσε τον κ. Γεωργιάδη ότι εξέδωσε ΚΥΑ για να εξυπηρετήσει ιδιωτικά συμφέροντα σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, από την επακόλουθη αστυνομική έρευνα, ταυτοποιήθηκε ο 34χρονος ως διαχειριστής του επίμαχου λογαριασμού.
Η δικογραφία που σχηματίσθηκε υποβλήθηκε στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή.
Πέρα όμως από τη νομική εξέλιξη της υπόθεσης, η πολιτική διάσταση είναι αυτή που προκαλεί έντονες συζητήσεις. Σε μια περίοδο κατά την οποία το δημόσιο σύστημα υγείας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα – από ελλείψεις γιατρών και νοσηλευτών μέχρι υπερφορτωμένα νοσοκομεία – ο υπουργός Υγείας φαίνεται να αφιερώνει μεγάλο μέρος της πολιτικής του δραστηριότητας σε τηλεοπτικές εμφανίσεις, σε μια αδιάκοπη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και σε έναν διαρκή έλεγχο των social media για το ποιος τον επικρίνει.
Αντί να ασχολείται με την ουσιαστική βελτίωση των υπηρεσιών υγείας για τους πολίτες και με τα σοβαρά ζητήματα του υπουργείου του, ο κ. Γεωργιάδης μοιάζει να καταναλώνει πολιτικό χρόνο σε αντιπαραθέσεις, σε τηλεοπτικές κοκορομαχίες και – όπως καταγγέλλουν πολιτικοί του αντίπαλοι – σε διάφορες πολιτικές «παρλαπίπες» που συχνά απομακρύνουν τη συζήτηση από τα πραγματικά προβλήματα.
Την ίδια στιγμή, η επιλογή της δικαστικής οδού απέναντι σε πολίτες που εκφράζουν έντονη κριτική στο διαδίκτυο δημιουργεί ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνεται ένας κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας την πολιτική αντιπαράθεση. Ιδίως όταν η στάση αυτή συνοδεύεται από ένα επαναλαμβανόμενο αντικομμουνιστικό αφήγημα, το οποίο επανέρχεται σχεδόν μονότονα σε πολλές δημόσιες παρεμβάσεις του.
Η προσφυγή στη δικαιοσύνη είναι ασφαλώς δικαίωμα κάθε πολίτη. Όμως όταν ένας υπουργός αξιοποιεί την πολιτική του ισχύ και τη θεσμική του θέση για να απαντά σε διαδικτυακές επιθέσεις με μηνύσεις, ενώ παράλληλα εμφανίζεται καθημερινά στα κανάλια και στα κοινωνικά δίκτυα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: ποιος ασχολείται τελικά με το Εθνικό Σύστημα Υγείας;
Λάμπρος Παπαδής – Thesstoday.gr
