Επειδή πολλοί ψάχνονται για πρωτογενή πλεονάσματα και τους προκύπτουν διαρκώς νέες μαύρες τρύπες.
Επειδή κάποιος φαίνεται ότι λυπάται τελικά αυτό τον τόπο, με τους άχρηστους που τον κυβερνούν, και του στέλνει ένα ουρανοκατέβατο έσοδο από τον τουρισμό.
Επειδή η ανάπτυξη που όλο τη μελετούν και τελικά είναι «αμελέτητη», δεν φυτρώνει στα αγροτεμάχια.
Επειδή χρειάζεται κοινός νους και όχι Καραβίτηδες…
Επειδή, πολλά επειδή, ων ουκ έστι αριθμός…
Γι’ αυτά όλα, να μη σας κουράζω και με άλλα, είπα να ασχοληθώ σήμερα με το Ηράκλειο της Κρήτης, που αναδεικνύεται για τρίτη συνεχή χρονιά σε «΄Εξυπνη Πόλη», όπως είναι η διεθνής διάκριση που τη χαρακτηρίζει.
Δεν κρύβω ότι έχω συμπάθειες σ’ αυτή την πόλη. Είναι η αγαπημένη πόλη της εφηβείας μου, μα πιο πολύ είναι η πόλη που βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια μέσα στις μελέτες και τις έρευνές μου.
Η πόλη με το Μινωικό υπόβαθρο, τη Βενετσιάνικη στόφα και την παγκόσμια ακτινοβολία.
Αυτή η πόλη βρέθηκε για μια ακόμη φορά στη λίστα με τις 21 πιο έξυπνες πόλεις στον κόσμο. Το όνομά της βρίσκεται στην 4η θέση.
Από το 2012 βρίσκεται διαρκώς στη λίστα: “The World’s Smart21 Communities”. Η λίστα αυτή συντάσσεται από το Intelligent Community Forum (ICF), ένα think tank που εδρεύει στην Νέα Υόρκη που μελετά την επίδραση των νέων τεχνολογιών στην οικονομική και κοινωνική ζωή.
Ο Δήμαρχος Ηρακλείου κ. Γιάννης Κουράκης, ο άνθρωπος που έχει βάλει το χέρι του για να γίνει το Ηράκλειο, μετά από σκληρές προσπάθειες αυτό που είναι σήμερα, λέει για τη διάκριση της πόλης: «Με βάση αυτές τις διεθνείς αξιολογήσεις, το Ηράκλειο οικοδομεί μία ισχυρή ανταγωνιστική ταυτότητα με στρατηγική επιλογή ανάπτυξης τον τομέα των έξυπνων πόλεων. Πρωτοπορούμε στο τομέα των νέων τεχνολογιών και γι’ αυτό έχουμε τη Διεθνή αναγνώριση. Είναι στρατηγική επιλογή ανάπτυξης της πόλης και γι αυτό θα συνεχίσουμε την προσπάθεια προς όφελος των πολιτών».
Καθαρές κουβέντες. Δεν χρειάζεται πολύ μπλα-μπλά.
Οι δείκτες αξιολόγησης για να βρεθεί μια πόλη στις 2ι πιο «έξυπνες πόλεις του κόσμου», είναι η ευρυζωνική συνδεσιμότητα, αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στον τομέα της εργασίας, η καινοτομία, η χρήση από τους πολίτες των νέων τεχνολογιών στην καθημερινή τους ζωή και οι ενέργειες προβολής της πόλης έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού.
Πέρα απ’ αυτούς τους δείκτες, φέτος το ICF επέλεξε ως βασικό θέμα αξιολόγησης την επίδραση του πολιτισμού στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης του Ηρακλείου , την επιρροή της πολιτιστικής κληρονομίας στη σύγχρονη ζωή, το πώς επηρεάζει ο πολιτισμός τον τρόπο ζωής των πολιτών και πως ενισχύει τις «έξυπνες» πρωτοβουλίες μέσα στη πόλη.
Πριν από μερικές μέρες ξαναβρέθηκα στο Ηράκλειο. Ανέβηκα από το λιμάνι, περπάτησα την οδό 25ης Αυγούστου, τη Ruga Maistra, όπως μου αρέσει να τη λέω με το Ενετικό της όνομα, πέρασα μπροστά από τη Loggia, ένα από τα ωραιότερα Ενετικά οικοδομήματα στη Μεσόγειο, πέρασα μπροστά από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου και κάθισα στου Κιρκόρ για μια μπουγάτσα, στην Piazza delle biande, των Ενετών, με την Κρήνη του Μοροζίνη, στα «Λιοντάρια», όπως είναι πιο γνωστή αυτή η πλατεία, που κανείς σχεδόν δεν τη λέει με το όνομά της, που είναι: Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου.
Αυτή η πλατεία, πολύβουη και πολυσύχναστη μέρα και νύχτα, χειμώνα και καλοκαίρι, φτιάχτηκε από τους Ενετούς με πρότυπο την Πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία και νομίζω πως ο Δήμαρχος έχει στο μυαλό του την ιδέα να την αποκαταστήσει όπως ήταν.
Πήρα φόρα. Είναι όμως αυτή η πόλη ένα παράδειγμα, αντί να λέμε φούσκες γεμάτες αέρα…
