Η σημερινή ημέρα αποτελεί την πρώτη, ιστορικά, φορά που η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μία μεγάλη, πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η σημερινή απεργία σηματοδοτεί, τρόπον τινά, την «ενηλικίωση» του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εδώ και περίπου ένα χρόνο προσπαθεί να ανταποκριθεί στο ζητούμενο της μετεξέλιξής του από κίνημα διαμαρτυρίας σε κόμμα εξουσίας.
Από την FMVoice
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στους δρόμους και ο Αντώνης Σαμαράς στο Μέγαρο Μαξίμου, τα πράγματα ήταν σαφώς πιο εύκολα για την Κουμουνδούρου. Τώρα που οι ρόλοι αντιστράφηκαν, το εγχείρημα της «κυβερνησιμότητας» χωρίς ανεπίστροφες ιδεολογικές εκπτώσεις και πλήρη πολιτική αλλοτρίωση είναι, πραγματικά, ένα στοίχημα δύσκολο να κερδηθεί.
Βεβαίως, ακόμη πιο δύσκολο είναι να πείσουν τον κόσμο, όλοι αυτοί που στα χρόνια των προηγούμενων μνημονίων ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν, αφήνοντας το «λάβαρο» της αντίδρασης, άλλοτε στον ΣΥΡΙΖΑ και άλλοτε στους «αγανακτισμένους». Αυτοί που ενοχλούνται τώρα από το «αριστερό μνημόνιο», ενώ τα προηγούμενα τα αντιμετώπισαν ως αναγκαίο κακό.
Γι’ αυτό, ανεξαρτήτως της συμμετοχής στη σημερινή απεργία, η πίστωση χρόνου στην κυβέρνηση Τσίπρα εξακολουθεί να ισχύει. Παρά τον ΕΝΦΙΑ που είναι πάλι εδώ, παρά τις επερχόμενες περικοπές στις συντάξεις, παρά τα capital controls, παρά το ότι κάθε μέρα βουλιάζουμε και μερικά χιλιοστά περισσότερο στην κινούμενη άμμο. Και εξακολουθεί ο ελληνικός λαός να δίνει πίστωση χρόνου, γιατί βλέπει ότι τα Κόκκινα Δάνεια και οι πλειστηριασμοί γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης και όχι άνευ όρων υποταγής, ότι επιτέλους μία Σαββαΐδου πήγε σπίτι της, ότι η Δικαιοσύνη πήρε επιτέλους μπροστά.
Το πρωτοσέλιδο θέμα της σημερινής «F&M Voice» σίγουρα θα συζητηθεί, από άλλους θετικά και από άλλους όχι. Κάποιοι θα θεωρήσουν ότι είναι άστοχο εκ μέρους μας να κάνουμε μία τέτοια κίνηση, εν μέσω της προσπάθειας για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Κάποιοι άλλοι θα θεωρήσουν ότι «χτυπάμε» την κυβέρνηση, την οποία πίστευαν ότι στηρίζουμε. Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει.
Εδώ και μήνες, γράφουμε για «παραδιοίκηση» στην Εθνική Τράπεζα, golden «Τουρκολ(ι)όπαιδα» που εξακολουθούν να κάνουν κουμάντο στην τράπεζα και να αμοίβονται αδρά, για δανειοδοτήσεις με προκλητικούς όρους και αποδέκτες επιχειρήσεις που δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική εγγύηση. Είδατε καμία απάντηση από την Εθνική Τράπεζα; Είδατε να την καλεί να δώσει εξηγήσεις η Τράπεζα της Ελλάδος (εποπτικός της φορέας), το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (βασικός της μέτοχος) ή η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (ως εισηγμένη εταιρία); Όχι.
Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να απαντήσει. Αν όχι σε μας, τότε σε όλους εκείνουν που καλούνται να διακινδυνεύσουν τα χρήματά τους, επενδύοντάς τα στην ανακεφαλαιοποίησή της. Γιατί, αυτοί τουλάχιστον, δικαιούνται να γνωρίζουν ποια είναι η εταιρική διακυβέρνηση της τράπεζας στην οποία θα επενδύσουν.
Το γεγονός, τέλος, ότι από την πρώτη στιγμή στηρίξαμε την προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα για το «νέο», αποδεχόμενοι το όποιο κόστος της επιλογής μας, δεν μας αφαιρεί το δικαίωμα να ασκούμε κριτική και έλεγχο σε οτιδήποτε θεωρούμε λανθασμένο. Αντίθετα, μας το επιβάλλει. Αυτή ακριβώς, άλλωστε, θεωρούμε ότι είναι η αναγκαία λειτουργία ενός μέσου ενημέρωσης: η άσκηση κριτικής και ελέγχου στην εκάστοτε πολιτική και οικονομική εξουσία.
Έτσι σταθήκαμε όρθιοι και οικονομικά υγιείς μέσα στην κρίση και γι’ αυτό θα είμαστε εδώ και την επόμενη μέρα. Γι’ αυτό κι εσείς που μάς διαβάζετε, γίνεστε κάθε εβδομάδα περισσότεροι. Επιβραβεύοντας, έτσι, την επιλογή μας να μην κάνουμε πρωτοσέλιδα «πυροτεχνήματα», με επίδοξους συγγραφείς αστυνομικών best seller.
