Η μεγαλύτερη χρηματιστηριακή πτώση από το 1998 και το μεγαλύτερο ξεπούλημα. Η ανοικτή «κερκόπορτα» του ελληνικού χρηματιστηρίου αποδείχθηκαν ότι είναι οι τραπεζικές μετοχές και κυρίως οι διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών που στην πιο κρίσιμη περίοδο της λειτουργίας τους , λειτούργησαν περισσότερο ως κομματικοί αγκιτάτορες του προιστάμενού τους κ.Σαμαρά παρά ως προστάτες της περιουσίας των μετόχων τους.
Tην τακτική της «καμμένης γης» φαίνεται ότι ακολουθούν εγχώριοι διαχειριστές κεφαλαίων και ξένα hedge funds απέναντι σε μία κυβέρνηση η οποία πριν ακόμη ορκιστεί αντιμετώπισε την καχυποψία των ιδεολογικών της αντιπάλων. Το γεγονός ότι η κα Μέρκελ χρειάστηκε 3 ημέρες για να στείλει το τυπικό συγχαρητήριο μήνυμα και ότι ο Σόιμπλε αντιμετώπισε την εκλογή με τους συνήθεις απειλητικούς υπαινιγμούς σε συνδυασμό την εγχώρια αντίδραση των τραπεζικών στελεχών που αντιτάχθηκαν στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ όλο το προηγούμενο, κατάλοιπα του συστήματος Σαμαρά , δείχνει ότι το μεγαλύτερο ξεπούλημα στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά των τελευταίων 18 ετών τουλάχιστον και η υποχώρηση άνω του 40% στις ελληνικές τραπεζικές μετοχές οδήγησαν τον Γενικό Δείκτη κάτω από την στήριξη των 750 μονάδων και προς τη στήριξη των 700 μονάδων,ενώ ο τραπεζικός δείκτης βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά περίπου 25% κάτω από την έναρξη λειτουργίας του το 2000.
Οι χρηματιστηριακές πωλήσεις προήλθαν κυρίως από τον συνδυασμό των πωλήσεων των ξένων hedge funds που είχαν συμμετείχε στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζικών μετοχών και τις εντεταλμένες πωλήσεις ελληνικών χαρτοφυλακίων που είτε διαφωνούν με την νέα κυβέρνηση είτε δρουν εκβιαστικά προς αυτήν.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες που προέρχονται από χρηματιστές φιλικούς προς τη Ν.Δ , οι εντολές πωλήσεων ξεκίνησαν νωρίς το πρωί της Δευτέρας από εγχώρια τραπεζικά χαρτοφυλάκια και αποδόθηκαν στην προσπάθεια αρνητικής εικόνας για τη νέα κυβέρνηση. Την σκυτάλη πήραν βέβαια διαχειριστές ξένων hedge funds δίνοντας εντολές stop loss και σταδιακά η «χρηματιστηριακή σηψαιμία» μεταδόθηκε επί δικαίους και αδίκους στο χρηματιστηριακό σύστημα. Οι βασικοί μέτοχοι των εταιρειών μικρής κεφαλαιοποίησης κατάφεραν και αντιστάθηκαν σε μ εγάλο βαθμό στο ξεπούλημα που προηγήθηκε.
Το ότι το ελληνικό χρηματιστηριακό σύστημα δεν είναι φιλικό προς τη νέα κυβέρνηση είναι λογικό. Ωστόσο δεν είναι φυσιολογικό να υπάρχει τέτοιο ξεπούλημα στις ελληνικές μετοχές λες και η νέα κυβέρνηση θα λειτουργήσει με ανταλλακτική οικονομία. Το πρόβλημα προκύπτει ότι οι διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών δεν κατάφεραν να πείσουν τους βασικούς μετόχους τους ότι η οποιαδήποτε οικονομική και πολιτική κρίση είναι διαχειρίσιμη και μάλιστα λίγο πριν την αντικατάστασή τους , δείχνουν ότι λειτουργούν απαξιωτικά για το ελληνικό χρηματιστηριακό σύστημα και τις ίδιες τις μετοχές των τραπεζών τους. Ευθύνες υπάρχουν και για το ρόλο της Τράπεζας της Ελλάδας καθόλη την προεκλογική περίοδο καθώς όχι μόνο άφησε απροστάτευτη την τραπεζική αγορά από τις εκροές κεφαλαίων αλλά «έβαλε λάδι στη φωτιά»
Ρόλο κλειδί οι ξένοι βασικοί μέτοχοι
Σε πρόσφατες δηλώσεις του στο Bloomberg , ο αμερικανός δισεκατομμυριούχος Wilbur Ross τόνισε ότι τον απασχολούν ιδιαίτερα οι επενδύσεις του στην Eurobank και τόνισε ότι θα ασχοληθεί μαζί τους. Τις ίδιες δηλώσεις φέρεται ότι έκανε και ο Paulson για τις δικές του θέσεις σε Alpha Bank και Πειραιώς. Η κυβερνητική αλλαγή σίγουρα δεν ταιριάζει στους πολυεκατομμυριούχους που είχαν ποντάρει σε άλλα πολιτικά και οικονομικά σενάρια. Οι μεγάλοι ξένοι βασικοί μέτοχοι των τραπεζών ουσιαστικά μείωσαν σε πάνω από 30% τις θέσεις τους στις ελληνικές τράπεζες συμπαρασύροντας και τα υπόλοιπα μικρότερα hedge funds να προχωρήσουν σε πωλήσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες, αποδίδουν και πολιτικές ευθύνες στις ελληνικές διοικήσεις των τραπεζών καθώς δεν τους είχαν ενημερώσει σωστά για τις πολιτικές εξελίξεις και κυρίως γιατί δεν είχαν δημιουργήσει τις πολιτικές «γέφυρες» για την επόμενη ημέρα. Η τακτική αυτή της «πολιτικής γέφυρας» είναι ιδιαίτερα προσφιλής στους αμερικάνους επιχειρηματίες και την ακολούθησαν σε πολλές χώρες στη Ν. Αμερική, την Ασία και την Αφρική αλλά και στην Ευρώπη όταν υπήρχαν πολιτικές αλλαγές.
