Την δημιουργία ενός μηχανισμού ασφαλείας το οποίο θα αποτελείται από κεφάλαια που θα αντληθούν από τις μεγαλύτερες τράπεζες για την διαχείριση κρίσεων εξετάζουν οι ηγέτες των G20. Σύμφωνα με το Reuters η συμφωνία αναμένεται τον Νοέμβριο και θα προβλέπει ότι οι μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο πρέπει να εκδώσουν ειδικά ομόλογα για να αυξήσουν το ύψος των κεφαλαίων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μια κρίση, αντί να ζητούν διάσωση από τους φορολογούμενους.
Γράφει: Φέντια Δημόπουλος
Από μια άλλη οπτική γωνία ωστόσο, αυτή του καταθέτη-μετόχου, το συγκεκριμένο σχέδιο αποτελεί ομολογία πως τα προβλήματα και δη στον διεθνή τραπεζικό κλάδο δεν έχουν ξεπεραστεί. Και επειδή οι φορολογούμενοι έχουν σηκώσει ήδη το μεγαλύτερο βάρος, τώρα παίρνουν σειρά οι καταθέτες-μέτοχοι των τραπεζών.
Οι ρυθμιστικές αρχές θεωρούν πως τα ομόλογα αυτά, γνωστά ως “τίτλοι που χρησιμοποιούνται για απορρόφηση ζημιών (gone concern loss absorption capacity ή GLAC), είναι απαραίτητα ώστε να σταματήσουν οι 29 κορυφαίες τράπεζες του κόσμου να θεωρούνται “πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν”.
Σύμφωνα με τον Andres Portilla, επικεφαλής νομοθετικών ζητημάτων στο Institute of International Finance: “ο κλάδος είναι σαφώς υπέρ μιας λύσης και ενός ευέλικτου σχήματος για εκδόσεις GLAC, ώστε να τελειώσει η ιστορία με τις τράπεζες που είναι πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν”.
Από την άλλη ωστόσο εκφράζονται και προβληματισμοί τόσο στην Ασία όσο και σε μέρη της Ευρώπης για το πόσο μεγάλες θα πρέπει να είναι οι εκδόσεις για να παράσχουν την απαραίτητη ασφάλεια.
Οι ίδιες οι τράπεζες θεωρούν ότι θα πρέπει να διατηρούν κεφάλαια από ομόλογα GLAC, ισοδύναμα με το 10% του σταθμισμένου στον κίνδυνο ενεργητικού τους, επιπλέον των εποπτικών κεφαλαίων που ήδη διατηρούν. Την ίδια ώρα ελπίζουν ότι προχωρώντας σε ήπια εξυγίανση θα μπορούν να μειώσουν τα νούμερα.
Υπάρχουν και εκείνοι όμως που πιστεύουν πως αυτό δεν είναι πιθανό, αφού οι νομοθετικές αρχές θεωρούν ότι οι 29 κορυφαίες τράπεζες χρειάζονται σημαντικό “μαξιλάρι” από τα “bail in” ομόλογα για μεγάλο χρονικό διάστημα, για να δείξουν ότι μπορούν να κλείσουν χωρίς να χρησιμοποιηθούν κεφάλαια των φορολογούμενων.
