Για αποκρατικοποιήσεις ακούμε συνεχώς, αλλά αποκρατικοποιήσεις δεν βλέπουμε. Κι ενώ η κυβέρνηση, όπως έχει και η ίδια παραδεχθεί, μένει συνεχώς εκτός στόχου, η τρόικα σα να μην συμβαίνει τίποτα ανεβάζει ακόμα περισσότερο τον πήχη. Για αποκρατικοποιήσεις ακούμε συνεχώς, αλλά αποκρατικοποιήσεις δεν βλέπουμε. Κι ενώ η κυβέρνηση, όπως έχει και η ίδια παραδεχθεί, μένει συνεχώς εκτός στόχου, η τρόικα σα να μην συμβαίνει τίποτα ανεβάζει ακόμα περισσότερο τον πήχη.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο πρόεδρος του Ταμείου Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας Γ. Κουκιάδης επισήμανε ότι μέχρι το τέλος του 2011 είναι αδύνατον να αντληθούν έσοδα ύψους 5 δισ. ευρώ από τις αποκρατικοποιήσεις, προσθέτοντας ότι «θα είμαστε ευχαριστημένοι με έσοδα 3 δισ. ευρώ».
Ωστόσο, σύμφωνα με την έκθεση για τη διατηρησιμότητα του χρέους και τις ανακοινώσεις για τη σύνοδο κορυφής, ο στόχος των εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις ανεβαίνει στα 61 δισ. ευρλω, αντί 50 δισ. ευρώ που ήταν αρχικά.
Αρχικά, από την μία πλευρά, μειώθηκαν στα 30 δισ. ευρώ, από τα 50 δισ. ευρώ προηγουμένως, τα προσδοκόμενα έσοδα από πώληση ΔΕΚΟ και ακινήτων του Δημοσίου, ενώ για το 2011 αναμένονται 1,7 δισ. ευρώ και περίπου 5 δισ. ευρώ μέσα στα επόμενα χρόνια.
Από την άλλη όμως, έχουν προστεθεί μία σειρά από νέους στόχους. Αρχικά, αναμένεται ότι στα κρατικά ταμεία θα επιστραφούν 16 δισ. ευρώ από τις τράπεζες μέσω των κερδών της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Επίσης, στα 15 δισ. ευρώ εκτιμάται ότι θα ανέλθουν τα έσοδα από το πολυσυζητημένο σχέδιο «Ηλιος».
Σημειώνεται ότι μόλις μέσα στον τελευταίο μήνα έχουν προκηρυχθεί οι διαγωνισμοί για εύρεση συμβούλων, για τα ΕΛΠΕ., τον υποθαλάσσιο αποθηκευτικό χώρο Φυσικού Αερίου στη Β. Ελλάδα, τα περιφερειακά αεροδρόμια, τα ΕΛΤΑ, τη ΔΕΗ, το Καζίνο Πάρνηθας, τη ΛΑΡΚΟ, τους Δώδεκα Λιμένες και τις ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ, ενώ βάσει του Μνημονίου θα έπρεπε ήδη σε κάποιες από τις εταιρείες να έχει ολοκληρωθεί η πώληση.
Στους στόχους που έχει θέσει η κυβέρνηση για το 2011 είναι να ολοκληρώσει τις διαδικασίες σε ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΛΠΕ., την επέκταση της σύμβασης του «Ελ. Βενιζέλος», την ανανέωση των αδειών κινητής τηλεφωνίας και την πώληση των κρατικών λαχείων .
Το ζήτημα που προκύπτει είναι ότι σε περίπτωση νέας αποτυχίας, κάτι που δεν είναι καθόλου απίθανο, υπάρχει περίπτωση να επανέλθουν οι πιέσεις για εξωτερικές παρεμβάσεις των δανειστών της Ελλάδας. Σε καμία, όμως, περίπτωση, κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να επιτευχθεί μία συμφέρουσσα για την Ελλάδα διαπραγμάτευση. Και ενώ οι στόχοι της κυβέρνησης μένουν συνεχώς άπιαστα όνειρα, ο στόχος των ξένων να αγοράσουν όσο-όσο την ελληνική δημόσια περιουσία είναι άκρως εφικτός.
