Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που συζητιόταν αν πρέπει να δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης στους κατοίκους των νησιών που έδειξαν αμέριστη αλληλεγγύη στους χιλιάδες πρόσφυγες που έχουν φτάσει στα ελληνικά νησιά.
Μάλιστα, πριν από δύο μόλις μέρες, ο δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός – όπως και ο ομόλογός του από την Λαμπεντούζα-Λινόζα, Τζούσι Νικολίνι – κέρδισαν το φετινό βραβείο Ούλοφ Πάλμε για τη συνεισφορά τους στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης.
Πρόκειται για ένα βραβείο που απονέμεται κάθε χρόνο σε προσωπικότητες που μάχονται υπέρ της ειρήνης και του αφοπλισμού καθώς και κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, το οποίο συνοδεύεται και από χρηματικό έπαθλο 75.000 δολαρίων. (Αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε που θα επιλέξει ο Δήμαρχος Λέσβου να επενδύσει αυτό το ποσό).
Δυστυχώς, όμως, η εικόνα δεν είναι πάντα τόσο “φωτεινή” όσο θα θέλαμε. Και πριν αρχίσω να γίνομαι συγκεκριμένη να πω από την αρχή ότι θεωρώ δεδομένη την κρατική παρέμβαση, καθώς αν η κυβέρνηση ήταν προετοιμασμένη και μπορούσε να διαχειριστεί την κατάσταση, δεν θα υπήρχε λόγος – ή καλύτερα αφορμή – να ειπωθούν τα παρακάτω.
Οι εικόνες ντροπής (το λιγότερο) από τις σκηνές στη Μόρια που θάφτηκαν κάτω από το χιόνι έχουν γίνει πλέον viral. Ακόμα και αν έχει απαγορευτεί πλέον στους δημοσιογράφους να επισκέπτονται τον χώρο με εξαίρεση την ΕΡΤ και το ΑΠΕ. Μπροστά σε αυτό το θέαμα, όμως, υπήρξαν και αυτοί που δεν συγκινήθηκαν.
Εν προκειμένω, η Ένωση Ξενοδόχων Λέσβου η οποία εδώ και καιρό συστήνει στα μέλη της να μην προχωρούν σε εκμίσθωση των μονάδων τους στην Ύπατη Αρμοστεία με αποτέλεσμα παιδιά και ευπαθείς ομάδες να κοιμούνται μέχρι και σήμερα στις παγωμένες σκηνές.
Από την αρχή της κακοκαιρίας, η Ύπατη Αρμοστεία σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής απευθύνθηκε στους ξενοδόχους του νησιού, αναζητώντας κλειστούς χώρους φιλοξενίας για τις οικογένειες των προσφύγων, με τους επιχειρηματίες να δίνουν αρνητική απάντηση.
Υπενθυμίζεται ότι η Ένωση Ξενοδόχων Λέσβου το τελευταίο διάστημα έχει εκδώσει σχετική σύσταση με την οποία προτρέπει τα μέλη της να μην νοικιάζουν τα ξενοδοχεία τους στην Ύπατη Αρμοστεία για τη φιλοξενία προσφύγων και μεταναστών με τουριστική μίσθωση, αλλά μόνο με αστική καθώς, όπως υποστηρίζει, η κατάσταση στο νησί έχει γίνει ασφυκτική για τους επαγγελματίες του τουρισμού.
Και σε αυτό το “ασφυκτική” θα ήθελα να σταθώ για λίγο. Για να υπενθυμίσω ότι δεν βρισκόμαστε σε μία περίοδο τουριστική για το νησί, άρα τα δωμάτια των ξενοδοχείων είναι κατά κύριο λόγο άδεια, άρα έστω και η όποια πληρωμή από την Ύπατη Αρμοστεία για αυτές τις μέρες θα ερχόταν να προστεθεί σε ένα μηδενικό εισόδημα.
Επίσης, να υπενθυμίσω – όπως όλοι πλέον παραδέχονται στο νησί – ότι πέρυσι ήταν η πρώτη χρονιά που τα ξενοδοχεία παρέμεινα γεμάτα σχεδόν όλον τον χρόνο, λόγω του μεγάλου αριθμού εθελοντών και εργαζομένων στις ΜΚΟ που είχαν καταφθάσει στο νησί. Άρα, η προσφυγική κρίση δεν τους κόστισε και τόσο πολύ. Με εξαίρεση, ίσως, τους επαγγελματίες στο Μόλυβο – το πιο τουριστικό μέρος του νησιού – που όντως το καλοκαίρι αντιμετώπισαν μειωμένη ζήτηση. Δεν θα θυμίσω άλλα φαινόμενα αισχροκέρδειας που είχαν παρουσιαστεί το πρώτο διάστημα (χρεώσεις για φόρτιση κινητών κλπ).
Χωρίς να εκμηδενίζουμε την προσφορά των κατοίκων όλο αυτό το διάστημα, χωρίς την πρέπουσα συνεισφορά της πολιτείας, η φιλοξενία και η αλληλεγγύη δεν μπορεί να δίνονται με εξαιρέσεις και διαλείμματα.
