Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν πρέπει να είναι σίγουροι, αν πρέπει να χαρούν ή να λυπηθούν. Οι καλές ειδήσεις από την πορτογαλική οικονομία «πέφτουν» βροχή, γεγονός θετικό για την Ευρώπη συνολικά, όμως οι Κασσάνδρες Βρυξελλών και Βερολίνου δεν πρέπει να είναι πολύ ικανοποιημένες από την διάψευση τους από την αριστερή κυβέρνηση του Αντόνιο Κόστα.
Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο Αντόνιο Κόστα (κυβέρνηση συνασπισμού Σοσιαλιστών, ριζοσπαστικής Αριστεράς και Κομμουνιστών) ξεκίνησε τη θητεία του με χαλάρωση των μέτρων λιτότητας της απερχόμενης συντηρητικής κυβέρνησης του Πέδρο Πάσος Κοέλιο, αύξηση των κοινωνικών παροχών, αύξηση των μισθών και των συντάξεων και μείωση των εργατοωρών στο Δημόσιο από τις 40 στις 35 ώρες. Αποφάσεις που είχαν τύχει σφοδρότατης κριτικής από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς –ο κύριος Σόιμπλε δεν είχε χάσει την ευκαιρία να κουνήσει και εδώ απειλητικά το δάχτυλο του-, που «χτυπιόντουσαν» ότι η χώρα αναιρεί την πρόοδο που έχει κάνει, αν και δεν είχαν τρόπο άμεσης παρέμβασης στη Λισαβόνα, καθώς η χώρα είχε βγει από την επόπτευση του Μνημονίου.
Τελικά ο χρόνος έδειξε ότι οι… φωστήρες των Βρυξελλών και του Βερολίνου είχαν (για μια ακόμη φορά) λάθος, και πως όταν η Λισαβόνα ελευθερώθηκε να εστιάσει σε αναπτυξιακά εργαλεία, η συνταγή ήταν πολύ πιο επιτυχημένη. Η κατανάλωση ενισχύθηκε, η ανεργία έπεσε, το χρέος μειώθηκε, η χώρα επέστρεψε με τη… βούλα στη δημοσιονομική ορθότητα και τα χθεσινά οικονομικά στοιχεία έδειξαν ότι το 2017 θα είναι πιθανότατα η καλύτερη χρονιά της πορτογαλικής οικονομίας εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.
Θεαματική βελτίωση
Συγκεκριμένα, σε τριμηνιαία βάση οι ρυθμοί ανάπτυξης για το πρώτο τρίμηνο του έτους διαμορφώθηκαν στο 1%, ποσοστό που ανεβάζει το δείκτη σε ετήσια βάση στο 2,8%. Με τον τρόπο αυτό η Πορτογαλία, μαζί με την Ισπανία, αποσπούν τα σκήπτρα της ανάπτυξης στην Ευρωζώνη και βάζουν τα γυαλιά στους ισχυρούς του βορρά.
Μάλιστα, οι ενδείξεις είναι θετικές και για το υπόλοιπο της χρονιάς. Αν και η επίσημη εκτίμηση για τους φετινούς ρυθμούς ανάπτυξης παραμένει στο 1,8%, από το 1,4% του 2016, ο υπουργός Οικονομικών Μάριο Σεντένο επέμεινε σε δηλώσεις του ότι υπάρχουν ενθαρρυντικά σημάδια περαιτέρω ανάκαμψης, που μπορεί να ανεβάσουν το δείκτη στο θεαματικό 3% το δεύτερο τρίμηνο και άρα πάνω από το όριο του 2% για το σύνολο της χρονιάς. Αν η τελευταία εκτίμηση του 2% για τη χρονιά επιβεβαιωθεί , θα μιλάμε για τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης της Πορτογαλίας από το 2000.
Βέβαια, η Λισαβόνα αγωνίζεται ακόμη να ξεπεράσει τις… αγκυλώσεις των αγορών και τα κερδοσκοπικά γεράκια που καραδοκούν για ένα στραβοπάτημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά το γεγονός ότι η Κομισιόν αναγκάστηκε να παραδεχτεί την επιστροφή της χώρας στη δημοσιονομική ομαλότητα και να εισηγηθεί την έξοδο της από τη διαδικασία επόπτευσης υπερβολικού ελλείμματος –καθώς το έλλειμμα έπεσε κάτω από το 2% επί το ΑΕΠ- οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης εξακολουθούν να κρατούν χαμηλά την βαθμολόγηση των πορτογαλικών ομολόγων, έως και στο επίπεδο του «junk» αποθαρρύνοντας τους ξένους επενδυτές. Για το λόγο αυτό, εξάλλου, το… κυνήγι των οίκων αξιολόγησης είναι ο επόμενος στόχος του Πορτογάλου πρωθυπουργού.
Σεντένο αντί Ντάισελμπλουμ;
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που μας αφορά άμεσα: με αναβαθμισμένα τα φτερά της, η υγιής οικονομικά Πορτογαλία βάζει φιλόδοξα στο τραπέζι την υποψηφιότητα του κυρίου Σεντένο για την ηγεσία του Eurogroup. Μάλιστα, ο Πορτογάλος πρωθυπουργός απέσπασε και τη στήριξη του Ισπανού πρωθυπουργού, Μαριάνο Ραχόι, σε διμερή συνάντηση τους την Τρίτη, κατά την οποία οι δύο ηγέτες της Ιβηρικής φαίνεται ότι συμφώνησαν να αλληλοστηριχθούν, αν μία από τις δύο χώρες κυνηγήσει το πόστο (διότι πιθανός ενδιαφερόμενος εμφανίζεται και ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών, Λούις ντε Γκουίντος), έχοντας ως κοινό παρανομαστή την πρόθεση τους να μεταφέρουν τον έλεγχο της θέσης από το βορρά στο νότο.
Θυμίζουμε ότι η Ολλανδία βρίσκεται ακόμη στην προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού μετά τις εκλογές του Μαρτίου. Και όποιο σχήμα πολυκομματικής κυβέρνησης προκύψει, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Γερούν Ντάισελμπλουμ δεν πρόκειται να παραμείνει στο υπουργείο Οικονομικών, άρα θα πρέπει να αντικατασταθεί και στο τιμόνι του Eurogroup, ίσως νωρίτερα κι από τον Ιανουάριο του 2018 που λήγει η θητεία του.
Χαράς ευαγγέλια για τον κύριο Σόιμπλε, αν βέβαια βρίσκεται και ο ίδιος στη θέση του πέραν των γερμανικών εκλογών…
