Υπάρχουν κάποιες στιγμές που όλοι οφείλουν να αναλογιστούν το βάρος των πράξεών τους. Μία από αυτές ήταν χθες για τους δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η καραμέλα ότι οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης δεν αμφισβητούνται κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει. Είναι μεν δεσμευτικές, όπως επίσης και είναι και στην κρίση του καθενός. Δεσμευτική δεν σημαίνει ότι δεν θα αποτελέσει αντικείμενο κριτικής, είτε καλής είτε κακής. Εάν σήμαινε κάτι τέτοιο ο Καλούσης και η Μπουρμπούλια θα έκοβαν ακόμα βόλτες στην Ευελπίδων και όχι ως κατηγορούμενοι.
Μία άλλη καραμέλα που πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει είναι ότι η Δικαιοσύνη είναι τυφλή. Αυτό δεν μπορεί να είναι αλά καρτ. Ή είναι θεόστραβη και λειτουργεί σε μία γυάλα, αποκλεισμένη από τον πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περίγυρο, ή καμιά φορά κλείνει το μάτι σε ορισμένους – συνήθως τυγχάνει να είναι μεγαλοσχήμονες. Ας αποφασίσουμε.
Η χθεσινή απόφαση του ΣτΕ είναι χάρμα οφθαλμών. Οι δικαστές του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου έκριναν πως ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες είναι αντισυνταγματικός, ωθώντας τις εξελίξεις στην επιστροφή στο καθεστώς των τελευταίων 27 ετών. Το ίδιο ακριβώς καθεστώς που το ίδιο το ΣτΕ είχε κρίνει το 2010 με την απόφαση 3578/2010 πως είναι αντισυνταγματικό. Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνετε; Μία ομορφιά, ένας σωστός πίνακας του Σαλβαδόρ Νταλί.
Αλήθεια, αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η στάση των ίδιων δικαστών εάν σήμερα η κυβέρνηση – η οποιαδήποτε κυβέρνηση – έλεγε: Κύριοι σεβόμαστε ΟΛΕΣ τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, υλοποιούμε τη χθεσινή απόφαση ΚΑΙ την 3578/2010. Λουκέτο σε όλους τώρα, είστε παράνομοι. Θα επρόκειτο για τον ορισμό του “θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα”. Θα είχε ενδιαφέρον.
Πρόκειται φυσικά για το ΣτΕ που είχε κρίνει συνταγματικά τα μνημόνια, τις περικοπές μισθών και συντάξεων, την κατεδάφιση του Ασφαλιστικού μέσα από το PSI και το κλείσιμο της ΕΡΤ. Τότε βέβαια τυγχάνει οι αποφάσεις αυτές να συνέπλεαν με την πολιτική βούληση της εκάστοτε κυβέρνησης. Δεν πειράζει, έσπασε τα δεσμά και τις αγκυλώσεις της από την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία χθες η Δικαιοσύνη. Κάτι είναι και αυτό. Αν μη τι άλλο αποπνέει δημοκρατία η χθεσινή απόφαση. Τα περί παρεμβάσεων – από την κυβέρνηση γιατί από άλλα συμφέροντα όχι – τελείωσαν μία και καλή και με τη βούλα της Δικαιοσύνης.
