Δυστυχώς… πάλι πιάσαμε τον σφυγμό των γεγονότων.
Από την Δευτέρα, μόλις ξέσπασε η καταιγίδα προπαγάνδας των τροϊκανών και των media που λειτουργούν ως γραφείο τύπου τους, επισημάναμε τη νέα εκστρατεία όλου του συστήματος για την ψυχολογική εκβίαση της αγοράς και της κοινωνίας. «Κινδυνεύουμε, δεν θα πάρουμε την 4η δόση την μεγάλη, καθίστε καλά, βγάλτε τον σκασμό, θα χρεοκοπήσουμε, θα αναγκαστούμε να πάμε σε αναδιάρθρωση» είναι το μήνυμα. Ο στόχος ένας: Να ολοκληρωθεί μέσα στον χειμώνα η επιστροφή της Ελλάδας στα… ωραία χρόνια του ΄50. Αλλά, κι αν ακόμα κινδυνεύουμε με πτώχευση, ελεγχόμενη ή όχι, ο κίνδυνος προέρχεται από το δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος των 350 δις. ευρώ. Το οποίο το Μνημόνιο απλώς το αυξάνει. Άρα η πολιτική της ύφεσης μας σπρώχνει στην αναδιάρθρωση ή στην επιμήκυνση, δηλαδή στο νέο Μνημόνιο για άλλα δέκα χρόνια (τουλάχιστον).
Πενήντα χρόνια διήρκησε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της χώρας μετά το «Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν». Δυστυχώς… πάλι πιάσαμε τον σφυγμό των γεγονότων.
Από την Δευτέρα, μόλις ξέσπασε η καταιγίδα προπαγάνδας των τροϊκανών και των media που λειτουργούν ως γραφείο τύπου τους, επισημάναμε τη νέα εκστρατεία όλου του συστήματος για την ψυχολογική εκβίαση της αγοράς και της κοινωνίας. «Κινδυνεύουμε, δεν θα πάρουμε την 4η δόση την μεγάλη, καθίστε καλά, βγάλτε τον σκασμό, θα χρεοκοπήσουμε, θα αναγκαστούμε να πάμε σε αναδιάρθρωση» είναι το μήνυμα. Ο στόχος ένας: Να ολοκληρωθεί μέσα στον χειμώνα η επιστροφή της Ελλάδας στα… ωραία χρόνια του ΄50. Αλλά, κι αν ακόμα κινδυνεύουμε με πτώχευση, ελεγχόμενη ή όχι, ο κίνδυνος προέρχεται από το δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος των 350 δις. ευρώ. Το οποίο το Μνημόνιο απλώς το αυξάνει. Άρα η πολιτική της ύφεσης μας σπρώχνει στην αναδιάρθρωση ή στην επιμήκυνση, δηλαδή στο νέο Μνημόνιο για άλλα δέκα χρόνια (τουλάχιστον).
Πενήντα χρόνια διήρκησε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της χώρας μετά το «Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν».
