Μετά την Ισπανία τη σκυτάλη παίρνει σήμερα η Γαλλία, με τον Φρανσουά Ολάντ να αναμένεται να παρουσιάσει το σκληρότερο προϋπολογισμό εδώ και τρεις δεκαετίες, δοκιμάζοντας τις αντοχές της κοινής γνώμης σε σχέση με τις μεγαλόπνοες υποσχέσεις που είχε δώσει προεκλογικά για συγκρατημένη λιτότητα και έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη.
Βεβαίως, οι πληροφορίες λένε ότι το βάρος της κυβέρνησης έχει δοθεί σε αυξήσεις των φόρων, παρά σε επώδυνες περικοπές των δημοσίων δαπανών, σε μια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις. Όμως, σε κάθε περίπτωση το ρίσκο για τη κυβέρνηση είναι σημαντικό, διότι από τη μία πλευρά οφείλει να προχωρήσει σε μέτρα δημοσιονομικής σταθερότητας, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών προς τη Γαλλία, και από την άλλη θέλει να αποφύγει να προκαλέσει –όσο είναι δυνατόν- την οργή της κοινής γνώμης και των συνδικάτων. Και μάλιστα σε ένα διάστημα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη δημοτικότητα του Σοσιαλιστή ηγέτη να έχει μειωθεί δραστικά.
«Δεν επιθυμώ μια πολιτική αυστηρής λιτότητας, που θα πλήξει τους μισθούς και θα αποδυναμώσει το κράτος» σχολίασε χαρακτηριστικά ο υπουργός Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί, θέλοντας να τονίσει την αντίθεση με τα επώδυνα κοινωνικά μέτρα που ανακοίνωσε χθες η Ισπανία και έχει δρομολογήσει και η Ιταλία.
Πραγματικά, μεταξύ των μέτρων που λέγεται ότι θα ανακοινωθούν είναι η προσωρινή επιβολή τέλους ύψους 75%(!) στα εισοδήματα άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ, ένα μέτρο που αναμένεται να προκαλέσει μαζική έξοδο Γάλλων εκατομμυριούχων από τη χώρα. Θυμίζουμε την φασαρία που ξέσπασε προ ημερών όταν ο μεγαλοεπιχειρηματίας Μπερνάρ Αρνό εξέφρασε τη πρόθεση του να μετεγκατασταθεί στο Βέλγιο, προκαλώντας τη μήνιν της κοινής γνώμης. Επίσης, ο φόρος για τα εισοδήματα άνω των 150.000 ευρώ θα αυξηθεί στο 45%, αποδίδοντας στο κράτος περίπου 300 εκατ. ευρώ.
Στόχος των φοροεισπρακτικών μέτρων είναι η μείωση του ελλείμματος από το 4,5% φέτος στο 3% την ερχόμενη χρονιά. Ενας στόχος, ωστόσο, που πολλοί αναλυτές δεν θεωρούν ότι είναι εύκολο να επιτευχθεί, παρά τα μέτρα, εφόσον η οικονομική ανάπτυξη κινηθεί κάτω από το ήδη μετριοπαθές 0,8% που έχει προβλεφθεί για το 2013. Και βέβαια, αν η προσπάθεια του Ολάντ αποτύχει, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης θα βυθιστεί στην ύφεση, περιπλέκοντας τη κατάσταση όχι μόνο για τη γαλλική αγορά, αλλά και για όλη την ενωμένη Ευρώπη.
Για την ώρα, πάντως, οι αγορές έχουν δώσει πίστωση χρόνου στη Γαλλία, και τη νέα κυβέρνηση, με αποτέλεσμα η χώρα να συνεχίζει να δανείζεται με πολύ χαμηλά επιτόκια. Πόσο μάλλον όταν οι κερδοσκόποι έχουν επικεντρώσει τη προσοχή τους σε Ισπανία και Ιταλία. Όμως, έχοντας ήδη χάσει την ανώτατη βαθμολογία του ΑΑΑ, δεν έχει περιθώρια για στραβοπατήματα. Και αυτός, άλλωστε, είναι ο λόγος που η σοσιαλιστική κυβέρνηση υποχρεώθηκε να κινηθεί ταχύτατα προς τη κατεύθυνση της λήψης μέτρων για την μείωση των ελλειμμάτων. Το αν, βεβαίως, θα το πετύχει, θα φανεί στη πορεία…
