Του Δρ. Πάνου Δάντη*
Το 1979 ο βασικός μισθός ήταν 20.000 δρχ. Ένα καλό καινούργιο ακίνητο, διαμέρισμα σε 4ο και 5ο όροφο στα Βόρεια Προάστια, είχε 19.000-21.000 δρχ./τ.μ., δηλαδή κάποιος χρειαζόταν 100-110 μήνες εργασίας για να αγοράσει 100 τ.μ.
Σήμερα, όταν ο βασικός μισθός βρεθεί στα 850 ευρώ, για να αγοραστεί ένα καινούργιο διαμέρισμα των 100 τ.μ. σε 4ο ή 5ο όροφο στα Βόρεια Προάστια χρειάζονται, για να έχουμε ένα σωστό μέτρο σύγκρισης, 400.000-500.000 ευρώ. Δηλαδή, πρέπει να εργαστεί κάποιος… 470 έως 588 μήνες (!!!!!!)
Άρα 4 με 5 φορές περισσότερο χρόνο, αν και το διάστημα είναι απαγορευτικό από χρηματοοικονομικής πλευράς καθώς ακόμα και στα ομόλογα 30 έτη είναι πολύ μεγάλο διάστημα ενώ εδώ, στα ακίνητα, μιλάμε για 49 χρόνια!
Και χωρίς να καταναλώσει ο υποψήφιος αγοραστής για 49 ετη απολύτως τίποτα, και με την παραδοχή ότι το επιπλέον ποσό των τόκων θα το πληρώνει με τις αυξήσεις του βασικού μισθού (κάτι που είναι θεωρητικό και μόνο, αφού κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει πού και πόσο θα είναι τα επιτόκια των Κεντρικών Τραπεζών για τόσο μεγάλο διάστημα και τι αυξήσεις και αν, θα λάβουν οι εργαζόμενοι).
Αν ζει δηλαδή, γιατί αν αρχίσει να εργάζεται στα 20, θα φτάσει 69 ετών. Και πάλι θεωρητικά, γιατί καμία τράπεζα δεν θα δώσει δάνειο για 49 χρόνια.
Συνεπώς, όποιος έχει διαμέρισμα από τους γονείς του, έχει καλώς. Αν βέβαια μπορέσει να το διατηρήσει. Οι υπόλοιποι μόνο με θαύμα θα αγοράσουν. Και αν έχουν εργασία, καθώς με την γενική εφαρμογή του ΑΙ πολλές θέσεις θα απειληθούν τα επόμενα 10-20 χρόνια…
* Πρόεδρος Ελληνικής Ένωσης
Πιστοποιημένων Αναλυτών (ΕΕΠΑΜΑ)
