Του Κωστή Αϊβαλιώτη, πρ. βουλευτή Β΄ Αθηνών
Η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας παραμένει αδιαμφισβήτητη. Όμως, η εικόνα της κυβέρνησης αποδυναμώνεται όλο και περισσότερο διεθνώς, προκαλώντας έντονο προβληματισμό για τους χειρισμούς της και την έλλειψη ουσιαστικών επαφών με τις ΗΠΑ.
Το θέαμα μιας Ελλάδας που είναι «μαγαζί γωνία» και την έχουν ανάγκη στη Δύση αλλά οι κυβερνώντες της παραμένουν ανυπόληπτοι διεθνώς είναι πραγματικά θλιβερό. Οι απερχόμενοι της Ν.Δ. ξεχαρβάλωσαν την εξωτερική πολιτική μας και πλέον μαζεύουμε… γκολ με το «τσουβάλι» από Τουρκία, Ράμα και βεβαίως από τον Τραμπ και τον Πούτιν. Ούτε καν τηλέφωνο δεν παίρνει ο Τραμπ τον Μητσοτάκη, την ίδια ώρα που μιλά με τον Ερντογάν κάθε τρεις και λίγο. Επί ενάμιση χρόνο που είναι πρόεδρος, ο Τραμπ δεν έχει βρεθεί ούτε εκ του σύνεγγυς ούτε καν έχει μιλήσει τηλεφωνικώς με τους κυβερνώντες μιας χώρας που είναι αναντικατάστατη σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή. Ειλικρινά, δεν θυμόμαστε ποτέ στο παρελθόν μια παρόμοια κατάσταση για την Ελλάδα.
Ο Μητσοτάκης δεν επικοινωνεί με τον Τραμπ, λες και η Ελλάδα είναι αμελητέα ποσότητα. Μιλάμε για μια χώρα γεμάτη στρατιωτικές διευκολύνσεις για τις ΗΠΑ, σε ένα σημείο που ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο και τη θαλάσσια δίοδο προς τη Μαύρη Θάλασσα, μέσω Δαρδανελίων, αλλά και την από ξηράς μεταφορά προς Ουκρανία κ.λπ., μέσω του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και του κάθετου άξονα προς Βουλγαρία και Ρουμανία. Και όμως εμείς, χώρα κρίσιμη και για την ασφάλεια του Ισραήλ, δεν έχουμε απολύτως καμία απευθείας επαφή με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Δεν υπήρχε για μήνες πρέσβης των ΗΠΑ εδώ, ενώ στην Άγκυρα ο πρέσβης των ΗΠΑ είχε ήδη μπει στα βαθιά. Περιμέναμε μήνες για να τοποθετηθεί η πρέσβης εδώ, και βρισκόμαστε ακόμη σε μια κατάσταση ανυποληψίας, χωρίς να υπάρχει απολύτως κανείς λόγος, αφού είμαστε χώρα εξαιρετικά σημαντική και με βαρύ γεωπολιτικό αποτύπωμα, αλλά με κυβερνώντες «ελαφρών βαρών».
Και κανείς στα ΜΜΕ της ολιγαρχίας δεν μιλά για την έλλειψη απευθείας επαφής των επικεφαλής ΗΠΑ και Ελλάδας, λες και όλο αυτό το σκηνικό είναι κάτι φυσιολογικό. Πορευόμαστε μέσα στη μουγγαμάρα και στις αποτυχίες με όλες τις χώρες της περιοχής. Ο κ. Μητσοτάκης δεν επικοινωνεί με τον Τραμπ και παραλλήλως έχει ενοχική συμπεριφορά. Τον λόγο τον ξέρουν μόνο ο ίδιος και ο Τραμπ, αλλά γεγονός είναι ότι ασφαλώς ανακατεύτηκε στα πόδια του -ως μη όφειλε- στις εκλογές εκεί, στηρίζοντας τον… Μπαϊντενόπουλο, την Καμάλα Χάρις κ.ο.κ. Δεν είχε καμία δουλειά να το κάνει, η Ελλάδα είναι «μαγαζί γωνία» και δεν την ενδιαφέρει αν πρόεδρος είναι ο Τραμπ, ο Ομπάμα, η Χάρις, ο… Ρούζβελτ ή ο Αβραάμ Λίνκολν. Έχουμε μόνιμα συμφέροντα και όχι μόνιμους φίλους και δεν ενδιαφέρουν τα πρόσωπα, θέλουμε μόνο να γίνεται η δουλειά μας. Αλήθεια, τι έμεινε από τα μανιώδη χειροκροτήματα προς τον κ. Μητσοτάκη στο Κογκρέσο πριν από δυόμιση χρόνια; Ποιο το όφελός μας; Τρίχες.
Στο μεταξύ, αντί οι Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης να δουλέψουν γρήγορα τώρα που η Κύπρος προεδρεύει της Ε.Ε. και να δουν πώς θα βάλουν γρήγορα όλες τις αμυντικές βιομηχανίες Ελλάδας και Κύπρου στα κοινοτικά κονδύλια του SAFE, απλώς καθόμαστε και παρακολουθούμε…
