Ο θάνατος του προέδρου του Ιράν Ιμπραχίμ Ραΐσι έχει προκαλέσει πένθος, αλλά και πανηγυρισμούς από τους Ιρανούς σε όλο τον κόσμο.
Από τη μία έχουμε το επίσημο κράτος, που με απόφαση του ανώτατου ηγέτη Χαμενεΐ κήρυξε πενταήμερο πένθος για τη χώρα.
Aπό την άλλη, ωστόσο, μια διαφορετική εικόνα εμφανίζεται στα social media, όπου οι αφηγήσεις και οι εικόνες δεν ελέγχονται τόσο αυστηρά.
Ιρανικά μέσα ενημέρωσης σε άλλες χώρες, καθώς και αρκετοί ακτιβιστές στο Ιράν, έχουν εκφράσει τη χαρά τους για τη συντριβή που σκότωσε τον Ραΐσι αλλά και τον υπουργό Εξωτερικών Χοσεΐν Αμιραμπντολαχιάν. Και κάποιοι υποστηρίζουν πως αυτή η χαρά είναι απολύτως δικαιολογημένη, καθώς και οι δύο ήταν βαθιά αντιδημοφιλείς σε ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας.
Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστά τα αίτια που προκάλεσαν την πτώση του ελικοπτέρου που μετέφερε τους δύο άνδρες –οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο λάθος των πιλότων καθώς επικρατούσε ομίχλη- δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι οι Ιρανοί δεν κατηγορούν κάποια άλλη χώρα για το δυστύχημα. Έστω και αν οι συνωμοσιολόγοι διαρρέουν ότι πίσω από το δυστύχημα κρύβεται το Ισραήλ.
Μία πιθανή εμπλοκή του Ισραήλ –πραγματική ή όχι- θα δημιουργούσε νέα ένταση στην περιοχή και ενδεχομένως να οδηγούσε σε έναν νέο πόλεμο.
Αυτό, προς το παρόν, δεν φαίνεται να συμβαίνει.
Πάντως, κανείς δεν μπορεί ν’ αποκλείσει το ενδεχόμενο ο θάνατος του Ραΐσι να προκαλέσει κάποιες αναταράξεις στο εσωτερικό του Ιράν, το οποίο εδώ και πολλές 10ετίες διοικείται από ένα θεοκρατικό καθεστώς το οποίο έχει τους πολίτες υπό ασφυκτικό έλεγχο.
Ο Ραΐσι θεωρήθηκε ευρέως ως ένας πιθανός διάδοχος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Ο θάνατός του εγείρει ερωτήματα σχετικά με το ποιος θα αντικαταστήσει τον Χαμενεΐ καθώς είναι πολύ γερασμένος.
Μέχρι στιγμής, το πολιτικό κατεστημένο έχει υποδείξει σε πηγές ότι ο Ραΐσι και ο γιος του Χαμενεΐ, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ήταν οι κορυφαίοι υποψήφιοι για τη θέση.
Ο θάνατος του Ραΐσι δίνει στον Μοτζτάμπα ένα σαφές προβάδισμα προς την πολιτική εξουσία. Ο διορισμός του, ωστόσο, θα άφηνε το ιρανικό πολιτικό κατεστημένο ανοιχτό σε ισχυρισμούς για νεποτισμό από τους ηγέτες της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979, οι οποίοι αντιτίθενται σε ένα πολιτικό σύστημα που μοιάζει με τη μοναρχία που ανέτρεψαν.
Η συντριβή συμβαίνει σε μια πολιτικά τεταμένη συγκυρία καθώς το Ιράν βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών γεωπολιτικών κρίσεων, συμπεριλαμβανομένου του αμφιλεγόμενου πυρηνικού του προγράμματος και της εμπλοκής του στον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.
Μια αλλαγή στην ηγεσία θα μπορούσε ενδεχομένως να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ο πρόεδρος χειρίζεται τις αλληλεπιδράσεις με τη Δύση και τις περιφερειακές δυνάμεις.
Στο Ιράν, ο θάνατος του Ραΐσι έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει ένα νέο κύμα διαμαρτυριών και να επιδεινώσει τις υπάρχουσες κοινωνικές εντάσεις.
Προσφέρει επίσης ένα κενό εξουσίας το οποίο η Επαναστατική Φρουρά, ένας ισχυρός κλάδος των ιρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, μπορεί να επιδιώξει να εκμεταλλευτεί.
