Λοιπόν.
Στη Γαλλία ο Σαρκοζί πάει φυλακή. Ναι, πρώην πρόεδρος. Για λεφτά από Καντάφι, βρώμικο πολιτικό χρήμα, ιστορίες που εδώ θα τις λέγαμε «ενδιαφέρουσες διαδρομές».
Και δεν τον κλαίει κανείς. Ούτε καναλάρχες, ούτε δικαστές με «αναρρωτικές», ούτε κομματικές μπουρμπουλήθρες περί «σκευωριών».
Τον πήγανε μέσα. ΤΕΛΟΣ.
Κι εδώ;
Εδώ… δίνεις συνέντευξη να εξηγήσεις «τι εννοούσες τότε».
Εδώ «ό,τι δηλώσεις είσαι».
Ειδικά αν είσαι πολιτικός, είσαι:
αθώος, παρεξηγημένος, θύμα, προοδευτικός, πατριώτης, κυνηγημένος, στριμωγμένος από τα συμφέροντα, η ελπίδα του τόπου.
Διαλέγεις ένα. Ή και όλα μαζί.
Εδώ τα σκάνδαλα δεν είναι σκάνδαλα. Είναι… «υποθέσεις».
Και εμείς;
Συνηθισμένοι. Μύτη δεν ανοίγει.
Το πολύ κάποιος να πει: «Ε, όλοι ίδιοι είναι».
Και πάμε παρακάτω.
Στη Γαλλία μπαίνεις φυλακή αν είσαι πολιτικός.
Στην Ελλάδα μπαίνεις… υπουργικό συμβούλιο.
