Τα στοιχεία των τροχαίων ατυχημάτων δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Τα περιστατικά αυξάνονται, οι τραυματισμοί παραμένουν υψηλοί και, παρά τις διαρκείς εκστρατείες ενημέρωσης, η οδηγική συμπεριφορά στη χώρα μοιάζει να μην αλλάζει ουσιαστικά.
Η άνοδος των τροχαίων κατά 18,4% μέσα σε έναν μόλις μήνα αποτυπώνει μια γνώριμη πραγματικότητα: στους ελληνικούς δρόμους εξακολουθούμε να οδηγούμε σαν να μην υπάρχουν κανόνες. Ταχύτητα, κινητό στο τιμόνι, παραβίαση σημάτων και πλήρης έλλειψη σεβασμού προς πεζούς και δικυκλιστές συνθέτουν καθημερινά ένα επικίνδυνο σκηνικό.
Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι μόνο οι αριθμοί. Είναι ότι, δεκαετίες μετά, η οδική ασφάλεια εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα προστίμων και όχι παιδείας. Ο Έλληνας οδηγός δεν γεννιέται απρόσεκτος — διαμορφώνεται έτσι, μέσα σε μια κοινωνία όπου η κυκλοφοριακή αγωγή απουσιάζει σχεδόν πλήρως από την εκπαίδευση.
Η πραγματική λύση δεν βρίσκεται αποκλειστικά στην αυστηρότερη αστυνόμευση. Βρίσκεται στα σχολεία. Η κυκλοφοριακή εκπαίδευση πρέπει να γίνει μάθημα από τις μικρές ηλικίες, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Να μάθουν τα παιδιά τι σημαίνει προτεραιότητα, σεβασμός στον δρόμο, ευθύνη απέναντι στη ζωή του άλλου.
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι νοοτροπίας. Και όσο συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι «σε εμάς δεν θα συμβεί», οι δρόμοι θα συνεχίσουν να πληρώνονται με τραυματισμούς και ανθρώπινες ζωές.
