ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑ μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, στο Γεντί Κουλέ, είναι η ΕΥΘΥΜΙΑ ΠΑΤΣΙΑ.
ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΠΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ, έξι αυτόματα, χτισμένα στον τοίχο του μαγερειού…
ΣΤΙΣ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1947 εκτελέστηκαν οι 23 Κομμουνιστές της Στενής Αυτοάμυνας (ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης).
ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ, η Ευθυμία Πατσιά.
ΑΡΝΗΘΗΚΕ να υπογράψει ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ και αποκήρυξης του ΚΚΕ.
Η ΠΑΤΣΙΑ και οι σύντροφοί της ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΑΝ μέχρι να πέσουν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος στο Γεντί Κουλέ.
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, οι παρακρατικοί ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΗΛΙΚΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ.
Η 25άχρονη Ευθυμία Πατσιά (δεμένη με χειροπέδες με τον δάσκαλο Τηλέμαχο Βασδέκη) την ώρα της εκτέλεσής της. Κατηγορήθηκε ότι ήταν Σλαβομακεδόνισσα και επειδή στο σπίτι της βρέθηκαν έξι αυτόματα, χτισμένα στον τοίχο του μαγερειού. Ο άντρας της, βασικός υπεύθυνος, είχε αμνηστευτεί – σε ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας.
Χαμογελούσε και στο Στρατοδικείο…
Πίσω από το Γεντί Κουλέ, εις τον συνήθη τόπο των εκτελέσεων
Και άλλες νεαρές γυναίκες, παλιές αγωνίστριες της ΕΠΟΝ, που καταδικάστηκαν από τα Έκτακτα Στρατοδικεία στη διάρκεια του Εμφυλίου και εκτελέστηκαν πίσω από το Γεντί Κουλέ. Από αριστερά, Κούλα Ελευθεριάδου, Ευθυμία Πατσιά-Γουσοπούλου, Μαγδαληνή Σαρακίνου και Ευφροσύνη Νικολαΐδου
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ο 24χρονος ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΪΛΗΣ, ο φοιτητής που έγραψε στην πύλη του Πολυτεχνείου τα «Έξω αι ΗΠΑ» και «Έξω το ΝΑΤΟ», συνθήματα που έμειναν άσβηστα στην Ιστορία.
ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΕΚΡΟΣ στις 22 Φεβρουαρίου 1974, τρεις μήνες μετά την εισβολή στο Πολυτεχνείο, ΣΕ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ, επί της οδού Βαλτετσίου.
ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ ανακαλύπτουν το ΠΤΩΜΑ ενός άντρα.
ΗΤΑΝ ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΟΣ και χτυπημένος μέχρι θανάτου, με σπασμένα τα δάχτυλα και κατακρεουργημένο το κεφάλι.
ΤΟΝ ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΣΕ Η ΧΟΥΝΤΑ, είχε εξαφανιστεί μέρες από το σπίτι του και οι πληροφορίες έλεγαν ότι είχε ήδη συλληφθεί.
ΤΑ ΚΤΗΝΗ του Ιωαννίδη τον βασάνισαν και τον δολοφόνησαν.
Η ΧΟΥΝΤΑ ισχυρίστηκε ότι «ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ».
ΚΗΔΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ.
ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ακολούθησαν αγώνες για να αναγνωριστεί η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ.
ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΕΤΑΞΕΙ ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΤΟΥ ήταν τυχαία και η δικηγόρος Φιλάνθη Ψυρρή, η οποία κατάλαβε ότι η υπόθεση ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που παρουσιαζόταν.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ, ΕΓΙΝΕ ΕΚΤΑΦΗ της σορού και διενέργεια νέας νεκροτομής, η οποία απέδειξε ότι ο θάνατός του δεν οφειλόταν σε αυτοκτονία, όπως ισχυριζόταν η χούντα, αλλά σε δολοφονία.
«ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ που είδα εντελώς τυχαία νεκρό τον Γιάννη και άκουσα σχόλια και φήμες για ερωτικές απογοητεύσεις κ.λπ. από συγκεντρωμένους νεαρούς τραμπούκους που χαχάνιζαν περιπαιχτικά, σχημάτισα την πεποίθηση ότι ο Γιάννης δολοφονήθηκε και ευτυχώς δικαιώθηκα», είχε πει σε παλαιότερη ομιλία της η δικηγόρος.
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΪΛΗΣ γεννήθηκε στο μαρτυρικό Δίστομο το 1950.
ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΦΤΩΧΟ ΠΑΙΔΙ με άλλα τρία αδέρφια, που σε ηλικία τριών χρονών ορφάνεψε από πατέρα και εργαζόταν σε οικοδομές για να μπορέσει να τελειώσει το γυμνάσιο. Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Δίστομο το 1969, συνέχεια εργαζόμενος.
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ παρακολούθησε μαθήματα ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ στον Β. Βλαχόπουλο (1969-1970). Το 1971, χάρη στο εξαιρετικό του ταλέντο, κατάφερε να εισαχθεί στη ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ του Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
ΠΗΡΕ ΕΝΕΡΓΑ ΜΕΡΟΣ στον αγώνα κατά της δικτατορίας.
ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ του Νοέμβρη το 1973. Ήταν αυτός που δημιούργησε πολλά από τα σχέδια και τα πανό που είχαν αναρτηθεί στα κάγκελα του Πολυτεχνείου, με τα συνθήματα «Έξω οι Αμερικάνοι», όπως και πολλά από τα αντιχουντικά σκίτσα που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι μέσα από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου. Μάλιστα, από το πινέλο του γράφτηκαν τα ιστορικά συνθήματα «Έξω αι ΗΠΑ» και «Έξω το ΝΑΤΟ» στις κολόνες της πύλης του Πολυτεχνείου.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΑΝΚ, κρύφτηκε για καιρό όπου μπόρεσε. 22 Φεβρουαρίου 1974 βρέθηκε το άψυχο σώμα του πεταμένο σ’ έναν σωρό αμμοχάλικο μιας οικοδομής, στην οδό Βαλτετσίου, στα Εξάρχεια.
ΣΗΜΕΡΑ, ΕΡΓΑ ΤΟΥ βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και στο δημαρχείο του Διστόμου, ενώ εκθέσεις με έργα του έχουν οργανωθεί από τη Σχολή Καλών Τεχνών, τον Σύλλογο Διστομιτών Αθήνας και την Αντιφασιστική Κίνηση Διστόμου.
ΤΟ ΟΝΟΜΑ «Γιάννης Καϊλής» έχει δοθεί στον δρόμο που οδηγεί στο Μαυσωλείο Θυμάτων Διστόμου, εκεί όπου βρίσκονται τα οστά των 223 θυμάτων της σφαγής της 10ης Ιουνίου 1944.
