Αφήστε τον «Ηρακλή» και ρίξτε το πακέτο των 37 δισ. στην οικονομία

Με το ν.4649/2019 «Πρόγραμμα παροχής εγγύησης σε τιτλοποιήσεις πιστωτικών ιδρυμάτων», αποφασίστηκε από την κυβέρνηση (άρθρο 2) η χορήγηση εγγύησης από το ελληνικό Δημόσιο «ύψους 12 δισ. ευρώ ή και όσο απαιτηθεί», μετά τη σύμφωνη γνώμη του υπουργού Οικονομικών και τη σχετική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής!

Γράφει ο: Παναγιώτης Αλεβιζάκης

Αυτά λέει ο παραπάνω νομός και είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης να διαθέσει 12 δισ. ή και περισσότερα για την πώληση 40 δισ. Κόκκινων Δανείων των τραπεζών σε εταιρίες διαχείρισης, γνωστές και ως funds ή εισπρακτικές εταιρίες.

Ενώ οι επιχειρήσεις καταρρέουν, οι εργαζόμενοι χάνουν την εργασία τους, το σύστημα Υγείας -ευτυχώς που έχουμε και αυτό- στενάζει από την παρατεταμένη λιτότητα που το έχουν καθηλώσει οι μέχρι σήμερα πολιτικές, η κυβέρνηση δια νόμου ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει το υπόλοιπο του πακέτου του τέταρτου μνημονίου, το περιβόητο «μαξιλάρι» της οικονομίας.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση παίρνει μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών του κορονοϊού, βαφτίζοντας τη μετάθεση του χρόνου πληρωμής υποχρεώσεων, ελάφρυνση.

Ελάφρυνση είναι η μείωση των φορολογικών συντελεστών, η διαγραφή απαιτήσεων, η παροχή χρηματοδοτήσεων χωρίς επιστροφή (επιδότηση λειτουργίας), η μείωση των ασφαλιστικών υποχρεώσεων. Η μετάθεση του χρόνου πληρωμής δεν αποτελεί ελάφρυνση, είναι μία προσωρινή διευκόλυνση και καλώς γίνεται. Όμως, δεν πρέπει να την βαφτίζουμε ελάφρυνση, γιατί απλώς δεν λέμε την αλήθεια.

Η κρίση που περνά η χώρα -και ο κόσμος, γενικότερα- λόγω του κορονοϊού αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε μεγάλη ύφεση. Το ζητούμενο είναι η ελληνική κυβέρνηση και οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο, να πάρουν μέτρα ώστε να μην μετατραπεί αυτή η μεγάλη ύφεση σε βαθιά ύφεση, όπου θα έχουμε πληθώρα πτωχεύσεων, όπως επισήμανε πρόσφατα ο Μάριο Ντράγκι.

Δεν αρκεί, λοιπόν, να παίρνουμε μέτρα που μεταθέτουν την πληρωμή των υποχρεώσεων. Οφείλει η κυβέρνηση να πάρει μέτρα που θα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και θα δημιουργήσουν ελλείμματα. Δεν θα εισπράξει το κράτος ασφαλιστικές εισφορές και φόρους ή θα τα εισπράξει κατά πολύ μειωμένα, προκειμένου να κρατηθούν ζωντανές οι επιχειρήσεις.

Δεν μπορεί να ζητάς από έναν άνθρωπο ή μία επιχείρηση να πληρώσει από την στιγμή που όχι μόνο δεν εισπράττει, αλλά τον καλούμε και να δαπανά προκειμένου να μην δημιουργήσουμε ανεργία. Είμαστε σε συνθήκες πολέμου και πρέπει να προστατεύσουμε τις επιχειρήσεις ώστε να συνεχίσουν να είναι ζωντανές, να παράγουν, να πληρώνουν μισθούς, οι μισθοί να γίνονται κατανάλωση και να συνεχίσει, όσο γίνεται, απρόσκοπτα η λειτουργία της οικονομίας.

Οφείλει η κυβέρνηση, αντί για μετάθεση του χρόνου πληρωμής των υποχρεώσεων, να στηρίξει τον επιχειρηματικό κόσμο, κάνοντας χρήση των χρημάτων από το «μαξιλάρι» ασφαλείας των 37 δισ. με χρηματοδοτήσεις μηδενικής απόδοσης, προκειμένου να συνεχίσουν να λειτουργούν οι επιχειρήσεις και να μην χαθούν θέσεις εργασίας. Να αναστείλει την είσπραξη φόρων και ασφαλιστικών εισφορών και να κάνει ό,τι είναι αναγκαίο για να μείνουν ζωντανές οι επιχειρήσεις.

Το ελληνικό κράτος -και κατ’ επέκταση όλες οι χώρες της Ε.Ε.- πρέπει να δημιουργήσει ελλείμματα. Τα ελλείμματα δημιουργούνται για να κρατηθούν, οι επιχειρήσεις και οι άνθρωποι, ενεργοί και ζωντανοί. Τώρα προέχουν οι άνθρωποι και να κρατήσουμε ζωντανό τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας. Έπεται το συμμάζεμα των ελλειμμάτων και η δημιουργία πλεονασμάτων.

Τα ελλείμματα και τα πλεονάσματα τα δημιουργούν οι αποφάσεις των κυβερνήσεων, οι άνθρωποι και οι επιχειρήσεις. Για να μπορούμε να μιλάμε και στο μέλλον για την οικονομία, είναι αναγκαίο η κυβέρνηση να σταματήσει το σχέδιο «Ηρακλής» -με την παροχή εγγυήσεων ύψους 12 δισ. ή και όσο απαιτηθεί- και το σύνολο του πόσου από το περίφημο «μαξιλάρι» να ριχτεί στην πραγματική οικονομία, ώστε να προστατευτούν οι άνθρωποι και οι επιχειρήσεις που τους δίνουν εργασία.

Θα έλθει και η εποχή όπου θα σχεδιάσουμε όλοι μαζί πώς θα καλυφθούν τα ελλείμματα και θα συγκεντρώσουμε ξανά το «μαξιλάρι» της οικονομίας. Τώρα επιβάλλεται να εργαστούμε για τους πολλούς και είναι απαράδεκτο να σκεπτόμαστε να καλύψουμε τους λίγους, δηλαδή τις τράπεζες και τις εταιρίες διαχείρισης απαιτήσεων.

* Οικονομολόγος, Μέλος της Κεντρικής Διοίκησης του Οικονομικού Επιμελητήριου Ελλάδος