ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΓΓΡΟΣ, ο φερόμενος και ως… εθνικός ευεργέτης, του στυλ: «Άμα μυρισθώ επικερδή επιχείρησιν δεν αντέχω».
ΣΤΙΣ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1899, πεθαίνει ο ΜΕΓΑΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΣ Ανδρέας Συγγρός, ο δήθεν «εθνικός ευεργέτης», ο οποίος προκάλεσε την πρώτη εξέγερση μασκαράδων εναντίον του στις απόκριες της Αθήνας (βλέπε σχετικό αφιέρωμά μας στη στήλη «ΑΝΑΠΟΔΑ» στην 1Voice.gr), αλλά και τη ματαίωση των αποκριάτικων εκδηλώσεων για να τον τιμήσει σαν… εθνικό ευεργέτη, σύσσωμη η… «Ωραία Ελλάς».
ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ… ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ από την Κωνσταντινούπολη, με τη δημιουργία της εταιρείας «Συγγρός, Κορωνιός και Σια». Την ίδια περίοδο (1864-1866), ιδρύει την «ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ», μέσω της οποίας δάνειζε με υπέρογκους τόκους, μέχρι και 20%, την Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά και την Αίγυπτο. Με εγγύηση τα δάνεια αυτά, η τράπεζά του δανειζόταν, με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο, από τα ευρωπαϊκά τραπεζικά ιδρύματα.
ΕΝΙΟΤΕ, ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ, αγόραζε και πουλούσε τα Οθωμανικά ομόλογα, αξιοποιώντας την «εσωτερική πληροφόρηση» που είχε από την Υψηλή Πύλη. Στο κόλπο συμμετείχαν και άλλοι «ευεργέτες» της εποχής (Βαλλιάνος, Ζαρίφης, Κορωνιός, Ιωνίδης).
ΤΟ 1872, ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ μόνιμα στην Αθήνα. Αγοράζει τεράστιες εκτάσεις στην Αττική αλλά και στο κέντρο της Αθήνας. Εκεί, σχεδιάζει και εκτελεί την πρώτη μεγάλη χρηματιστηριακή απάτη, που έμεινε στην ιστορία ως «Λαυρεωτικά».
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ της κυβέρνησης Δεληγιώργη που, όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση Κουμουνδούρου, αναζητούσε «επενδυτή» για τα ορυχεία (που να ικανοποιεί και τον προηγούμενο «επενδυτή» Σερπιέρι) αγοράζει τα ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ.
Ο ΣΕΡΠΙΕΡΙ ΠΑΙΡΝΕΙ ένα υπέρογκο ποσό και ο Συγγρός διαδίδει, ψευδώς, ότι βρέθηκαν ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΧΡΥΣΟΥ. Με αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, εκδίδει εκατομμύρια νέες μετοχές, ονομαστικής αξίας 200 δραχμών η κάθε μία. Επειδή δεν υπάρχει Χρηματιστήριο, συγκροτεί μια επιτροπή, η οποία εγκαθίσταται στο καφενείο «Η Ωραία Ελλάς», και πουλά ασταμάτητα μετοχές.
ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ώστε η ζήτηση ξεπέρασε και τις προσδοκίες του, με αποτέλεσμα η τιμή της μετοχής να ξεπεράσει τις 300 δραχμές. ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ όπως ήταν, για μην δημιουργήσει υποψίες, τον πρώτο χρόνο πλήρωσε το τοκομερίδιο.
ΤΑ ΠΟΣΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕ ήταν τεράστια για την εποχή. Ρευστοποιήθηκαν κινητές και ακίνητες περιουσίες, επιχειρήσεις και οικογενειακά κειμήλια για να γίνουν μετοχές. ΣΤΕΓΝΩΣΕ (στην κυριολεξία) Η ΑΓΟΡΑ της Αθήνας και της Πελοποννήσου από μετρητά.
ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΠΑΝΩ, ΕΣΚΑΣΕ Η ΦΟΥΣΚΑ. Η εταιρεία χρεοκόπησε με γρήγορες διαδικασίες, ο κόσμος έχασε τις οικονομίες και τις περιουσίες του, αλλά ο Συγγρός, έχοντας ληστέψει τις μικροοικονομίες των χαμηλότερων οικονομικών στρωμάτων του πληθυσμού, μάζεψε τόσα μετρητά, που θα μπορούσαν να συγκριθούν με τα μετρητά που είχε ολόκληρο το ελληνικό κράτος. Οδήγησε στην καταστροφή χιλιάδες Έλληνες. Είναι η ΠΡΩΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ της ελληνικής Ιστορίας.
Ο ΣΥΓΓΡΟΣ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ με δικά του λόγια, στα «Απομνημονεύματά» του, τις χιλιάδες οικογένειες που κατέστρεψε: «Ξαφνικά ένα κοινό ΑΝΙΔΕΟ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, και το οποίο μπορούσε συνεπώς εύκολα να παρασυρθεί, εμπλέκεται σε μια δίνη πολυειδών ψευδαισθήσεων με άμετρες προσδοκίες. Ευκολόπιστοι και καλόπιστοι αλλά και αφελείς, οι Αθηναίοι κυρίως, χωρίς να λάβουν υπόψη τους ότι είχε κινήσει την υπόθεση ένας ξένος επιχειρηματίας (ο ίδιος), ο οποίος δεν ήταν δυνατόν να ταυτίσει προσωπικές του επιδιώξεις με τις προσδοκίες των Ελλήνων».
ΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΓΓΙΞΑΝ. Αντίθετα, με την προσάρτηση της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος το 1881, ιδρύει την ΤΡΑΠΕΖΑ ΗΠΕΙΡΟΘΕΣΣΑΛΙΑΣ (1882) και με κυβερνητική άδεια, προχωρά στην έκδοση και διάθεση νέου χαρτονομίσματος και ομολογιών για τις «Νέες Χώρες».
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΘΕΣΗ που κατείχε, αγόρασε τη μισή Θεσσαλία από τους Οθωμανούς που εγκατέλειψαν την περιοχή. Παράλληλα, ασχολείται με την πολιτική, εκλέγεται βουλευτής, έχει ενεργό ρόλο στην ανατροπή της κυβέρνησης Δεληγιάννη.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΔΑΝΕΙΟ 16.000.000 ΦΡΑΓΚΩΝ στο ελληνικό κράτος, με δυσβάστακτο επιτόκιο και ΑΠΕΧΘΕΙΣ ΟΡΟΥΣ. Με πρόθεση ΝΑ ΑΡΠΑΞΕΙ τη διοίκηση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, επί κυβέρνησης Τρικούπη, προσπαθεί να συμβάλλει στη χρεοκοπία της χώρας.
ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΙΑΣΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ του κόσμου (και έτσι να συνεχίσει τις συναλλαγές με το κράτος), άρχισε δωρεές σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χίο, Σύρο και Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Τις συνέχισε η γυναίκα του, μετά τον θάνατό του.
Η ΑΓΟΡΑ ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΤΣΙΦΛΙΚΙΩΝ, η σκληρή εκμετάλλευση των κολίγων του, ο επαχθής δανεισμός του Δημοσίου, η προσωπική αξιοποίηση πολιτικών πληροφοριών για τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, οι διασυνδέσεις του με το παλάτι, είναι μόνο μερικές από τις όψεις της δράσης του.
ΕΙΧΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ένα μεγάλο δίκτυο γνωριμιών και ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ σε όλα τα ισχυρά κέντρα της εποχής, πολιτική και οικονομική ηγεσία, δημόσια διοίκηση, Τύπος, δικαιοσύνη, επιχειρηματίες ομογένειας, ξένες πρεσβείες, παλάτι κ.ά.
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ, αλλά όταν πέθανε (1899), η κυβέρνηση Ζαΐμη τον τίμησε με κηδεία που έχει αφήσει ιστορία. Βασιλιάς, υπουργοί, κρατικοί αξιωματούχοι και χιλιάδες κόσμου, ήταν εκεί, έκλεισαν τα σχολεία για τρεις μέρες και ΜΑΤΑΙΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ!
Ο «ΛΩΠΟΔΥΤΗΣ» ΚΑΙ «ΛΑΥΡΙΟΦΑΓΟΣ», όπως ήταν γνωστός για τις απάτες του, πέρασε στην Ιστορία ως «εθνικός ευεργέτης» με τις «δωρεές» που ήταν ένα ασήμαντο ποσοστό από όσα είχε αποσπάσει και χρησιμοποίησε για νέα συσσώρευση πλούτου).
ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΓΙΑΝΗΣ ΚΟΡΔΑΤΟΣ: «Δυστυχισμένοι Αρβανίτες της Αττικής, πού να ξέρετε πως τα έργα και οι δωρεές του Συγγρού, το πιο πολύ είναι ιδρώτας και αίμα δικό σας. Κακόμοιροι αγρότες, που σας μαθαίνουν στα σχολεία παραμύθια για “ευεργέτες του Έθνους”, πού να ξέρετε πως οι Τοσίτσηδες, Ζαππαίοι, Μπενάκηδες, Αβέρωφ, Μαρασλήδες και τράβα κορδέλα, ήταν εκμεταλλευτές αγροτών και εργατών της Αιγύπτου, Τουρκίας, Ρουμανίας, Ρωσίας».
Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΟΥ, η τάξη των επιχειρηματιών, των «επενδυτών» και των «ευεργετών», συνεχίζει να έχει την εξουσία στην Ελλάδα, μέχρι σήμερα.
«ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΣ ΔΟΣΟΛΗΨΙΕΣ που αφορούσαν τον ευγενέστατο Συγγρό, βρίσκουμε ότι δώρισε ένα πτωχοκομείο, άρπαξε δε μόνο από μας τουλάχιστον δεκαέξι εκατομμύρια, με τα οποία μπορούσαν να χτιστούν 143 πτωχοκομεία», έγραψε ο Εμμανουήλ Ροΐδης, ο οποίος επίσης έχασε την περιουσία του στα «Λαυρεωτικά».
ΘΕΛΕΙΣ (ΠΟΛΥ) ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ;
- Ανδρέας Συγγρός: «Απομνημονεύματα»
- Γιάνης Κορδάτος: «Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας»
- Ιός: «Μνήμη εθνικού τοκογλύφου»
- Διονύσης Ελευθεράτος: «Μια λοξή ματιά στην Ιστορία»
- Αναστασία Λαμπρία: «Λαυρεωτικά και Χρηματιστήριο – Η ωραία Ελλάς»
- Μαρία Κεκροπούλου: «Λαυρεωτικό ζήτημα»
