Μια πολύ μεγάλη ευκαιρία είχε χτες ο Αλέξης Τσίπρας, κατά την ιδιαίτερη συνάντηση του με τον Πορτογάλο ομόλογό του που επισκέφθηκε επίσημα την Ελλάδα. Να ρωτήσει τον Αντόνιο Κόστα πως κατόρθωσε να ενώσει την καθημαγμένη πορτογαλική Αριστερά, για πρώτη φορά μετά την «Επανάσταση των Γαριφάλων» του 1974 και όχι μόνο.
Αλλά και συγχρόνως, να μάθει «από πρώτο χέρι» πως ένας ηγέτης έχει υποχρέωση να φέρεται σε μια ιδιαίτερα βεβαρημένη περίοδο, όπως η παρούσα. Με υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα, πυγμή, θάρρος, χωρίς να υπολογίζει τις κομματικές και κυβερνητικές ισορροπίες και το πολιτικό κόστος αλλά μόνο το όφελος της χώρας και του λαού.
Εξηγούμαι. Πριν από μία βδομάδα περίπου, ο τότε υπουργός Πολιτισμού της Πορτογαλίας, Ζοάο Σοάρες «ανέβασε» στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ένα σχόλιο για δύο δημοσιογράφους εβδομαδιαίας εφημερίδας: «Πρέπει να τους βρω και να τους ρίξω μερικά γερά χαστούκια, θα τους κάνει καλό. Και σε εμένα» έγραφε. Τον είχαν αποκαλέσει ανίκανο και αγενή. Αλλά δεν έχει σημασία το θέμα και αν είχε δίκιο.
Ε, λοιπόν, αυτό ήταν: Μέσα σε 24 ώρες, ο Αντόνιο Κόστα ανακοίνωσε την αντικατάσταση του υπουργού του (που είχε, στο μεταξύ, ανακαλέσει). Αφού τον ευχαρίστησε (αλά… Ανδρέας Παπανδρέου) τόνισε ότι η συμπεριφορά του «σε καμιά περίπτωση δεν συνάδει με τον τρόπο που θέλει να πολιτευθεί η κυβέρνηση».
Μια κυβέρνηση, που -θυμίζω- παρότι σοσιαλιστική, στηρίζεται από το Μπλόκο της Αριστεράς και τους Κομμουνιστές.
Ο Ζοάο Σοάρες δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο στην Πορτογαλία. Είναι γιος του παραδοσιακού ηγέτη και «ζωντανού θρύλου» του Σοσιαλιστικού Κόμματος Μάριο Σοάρες, προέδρου και πρωθυπουργού της χώρας επί σειρά ετών και ο ίδιος έχει διαγράψει σημαντική πολιτική διαδρομή.
Όλα αυτά σε αντιδιαστολή με όσα παρατηρούμε σήμερα στην Ελλάδα. Δεν είναι, δυστυχώς, ένας ο υπουργός που έχει χαράξει προσωπική τακτική και λέει καθημερινά ότι του… κατέβει, χωρίς να υφίσταται τις συνέπειες. Μόνο το Σαββατοκύριακο, μέτρησα τρεις υπουργούς που στάθηκαν απέναντι σε βασικές πολιτικές της κυβέρνησης, ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού.
Ποιοι ομιλούν; Αυτοί που πριν τον Τσίπρα που τους «έβγαλε» από τη… ναφθαλίνη του 3%, δεν τους γνώριζε, ως πολιτικές οντότητες, η… μάνα τους, ίσως καν η γυναίκα τους!
Προς τούτο και ερωτώ: Μήπως ήλθε η ώρα ο Αλέξης Τσίπρας να κάνει κάτι ανάλογο με ότι έπραξε, για ήσσονος σημασίας ζήτημα, ο Αντόνιο Κόστα;
