Ιστορικές είναι οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας, με κεντρικό πρόσωπο τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την χθεσινή ημέρα δικαιούται να διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο του νέου ηγέτη αυτού του πολιτικού χώρου.
Δεν είναι μόνο ο επίσημος διαχωρισμός ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που έβαλε στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» τον τετραετή εναγκαλισμό της κεντροαριστεράς, από δυνάμεις της λαϊκής – πατριωτικής, έως εθνικιστικής, δεξιάς. Ασφαλώς και αποτελεί «πολιτικό ρίσκο» του πρωθυπουργού, χωρίς να διαθέτει της κοινοβουλευτική πλειοψηφία, να την διεκδικεί, μέσω της παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Όμως εκτός από τη βραχυπρόθεσμη πολιτική εξέλιξη, είναι χρήσιμο να αναλύσουμε και τα πιο μακροπρόθεσμα οφέλη.
Χθες, εκτός από το διαχωρισμό ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνέβη και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: Ο Αλέξης Τσίπρας παρέστη ως κεντρικός ομιλητής, σε συνέδριο που διοργανώθηκε από προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, με αντικείμενο τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εκεί έδωσε το ξεκάθαρο στίγμα του για το πού επιθυμεί να τοποθετείται στο πολιτικό στερέωμα: Θέλει να ηγηθεί του κόμματος που θα αποτελέσει τον «κορμό» για μια νέα «ενωτική διαδικασία της αριστερής και προοδευτικής συμπαράταξης». Όπως είπε ο ίδιος «χωρίς ηγεμονισμούς» θέλει να συγκροτήσει ένα ευρύ προοδευτικό μέτωπο σε όλα τα επίπεδα που ξεπερνούν τις εκλογές στην τοπική αυτοδιοίκηση, τις ευρωεκλογές ή ακόμα και τις εθνικές εκλογές που πρόκειται να πραγματοποιηθούν φέτος.
Ουσιαστικά, θέλει να καλύψει το χώρο εκείνο που έχει αφήσει εδώ και καιρό η Φώφη Γεννηματά με το «υβρίδιο του ΠΑΣΟΚ», ή αλλιώς το ΚΙΝΑΛ. Το γεγονός ότι η επιλογή της κυρίας Γεννηματά, μπροστά στην επιστροφή στην εξουσία, ήταν να αποτελέσει την «ουρά» της ΝΔ, διευκολύνει σημαντικά τις προθέσεις του Αλέξη Τσίπρα.
Η επιλογή αυτή όμως δεν είναι μια επιλογή με τα στενά χαρακτηριστικά των επικείμενων εκλογών. Ο πρωθυπουργός βλέπει ότι, συσπειρώνοντας γύρω του τον προοδευτικό χώρο, πετυχαίνει συμμαχίες που μπορεί να τον διατηρήσουν στην κεντρική πολιτική σκηνή, ως τον βασικό εκφραστή αυτής της «μεγάλης δεξαμενής πολιτών». Δεν είναι τυχαίο ότι στη χθεσινή ομιλία του, η αίθουσα στο Μέγαρο Μουσικής ήταν κατάμεστη και τα χειροκροτήματα παρατεταμένα. Είναι προφανές ότι αυτός ο πολιτικός χώρος, απουσιάζει επί σειρά ετών από την κεντρική πολιτική σκηνή. Και θέλει να επιστρέψει δυναμικά. Ψάχνει τον εκφραστή του, τον ηγέτη που θα τον οδηγήσει στη «Γη της Επαγγελίας». Πριν από τριάντα έτη, ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Σήμερα, αυτό το ρόλο θέλει να παίξει, ο Αλέξης Τσίπρας.
