Κάθε Αύγουστο, η ίδια ξεφτίλα. Η χώρα φλέγεται από άκρη σε άκρη, κι η κυβέρνηση επαναλαμβάνει το παραμύθι περί «ετοιμότητας» και «σύγχρονων μέσων». Αν αυτά είναι τα καλύτερα μέσα που διαθέτουμε, φανταστείτε να μην τα είχαμε. Θα είχε καεί και ο Εθνικός Κήπος.
Μόνο χθες, 12 Αυγούστου, είχαμε 106 πύρινα μέτωπα, με 63 φωτιές να ξεσπούν μέσα σε 24 ώρες. Από την Αχαΐα –όπου 15 οικισμοί άδειασαν μέσα σε αποπνικτική ατμόσφαιρα– μέχρι τη Ζάκυνθο, τη Χίο, τη Δυτική Αττική, τη Λέσβο και την Καλαμάτα, η χώρα καίγεται σε ζωντανή μετάδοση. Το «112» στέλνει μηνύματα εκκένωσης όχι γιατί υπάρχει σχέδιο, αλλά γιατί δεν υπάρχει έλεγχος.
Η κυβέρνηση που έταζε τεχνολογικά άλματα στην Πολιτική Προστασία και «άμεση ανταπόκριση» έφτασε να ζητά βοήθεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας για να στείλουν τέσσερα αεροπλάνα. Δεκάδες εκατομμύρια έχουν δαπανηθεί για «πρόληψη» και «ετοιμότητα», αλλά στην πράξη ο κρατικός μηχανισμός αποσυντίθεται με το πρώτο φύσημα του ανέμου.
Κι ενώ η χώρα καίγεται, οι γνωστοί μαμούχαλοι συνεχίζουν το ρεφρέν: «Πάντα καιγόμασταν. Με όλες τις κυβερνήσεις. Φταίει η κλιματική αλλαγή». Έτσι απλά. Μόνο που εμείς –όλοι– πληρώνουμε το τίμημα: 4 δισ. ευρώ κόστισαν οι καταστροφές «Daniel» και «Ιανός», όπως υπενθύμισε ο καθηγητής Χρήστος Ζερεφός.
Σήμερα δεν καίγονται μόνο τα δάση και οι περιουσίες. Καίγεται η τελευταία ψευδαίσθηση ότι έχουμε κράτος. Και σε αντίθεση με τα καμένα δάση και χωράφια, αυτό δεν φυτρώνει ξανά.
